Vrijdag 19 september

Eerst het goede nieuws. Gisteravond had ik nog 11 bulten op mijn hoofd en vanmorgen nog negen. Het hoofd trekt nog wel behoorlijk, vooral het eten gaat nog wat lastig, met Jelle gaat het ook wel iets beter, alleen hij heeft nog wel behoorlijk last van zijn schouder. We moeten vooral niet te veel lachen, want dat doet ons beide zeer, dus niet te veel humor, deze laatste dagen.

We zagen er wel een beetje tegen op, om vandaag zo´n stuk te gaan rijden. 400 kilometer was de bedoeling, gelukking vrijwel alleen rechte weg, want bochten, nee liever niet meer.

Rustig aan gereden. Ik vond 99 kilometer wel een veilige snelheid, Jelle reed iets harder, 110 kilometer, weinig ingehaald, dan maar wat langer achter de vrachtauto aan blijven rijden. Het was ook weer een zeer eenzijdig landschap, vlak, dor gras en af en toe een boom en wat koeien.

Het was wel een beetje een bezinningsdag vadaag, alles even een beetje op ons laten inwerken. Stemmig muziek erbij, een magical moment, Tell me why, wundebar van Normaal, en nog wat van dit soort nummers, alleen toen ik Sorry, van Andre Hazes hoorde, schoot ik even vol. Jelle zegt ook wel, dat het niet mijn schuld is en dat ik me geen schuldcomplex moet aanpraten, maar ja, ik reed, ik wou naar dat klote meer, ik had niet goed op de kaart gekeken, maar ja daar schieten we ook niets mee op. Het is gebeurd, en we veranderen er niets meer aan, en we mogen blij zijn dat we er zo goed van af zijn gekomen.

Er is vandaag wel weer iets  bovengekomen van de eerste duikeling. Ik dacht toen bij mezelf, bij The A-Team, komen ze er ook altijd levend uit, en dat is dus ook gebeurd. Alleen bij het A-Team, krijg je als je de auto uitkomt, nog een paar klappen van BA, maar het voelt bij ons wel, dat we ook een paar klappen van BA hebben gehad.

Of het nou toeval is of niet, of het moet zo wezen, maar met het nummer, dat wij op de radio hadden, namelijk Dingetje met Rubberen Kaplaarzen, om kwart over drie 2 dagen geleden toen wij dat ongeluk kregen. Vanmiddag, bijna op dezelfde tijd, ik had een uur daarvoor de playlist van de mp3 speler geshuffeld, kwam Dingetje weer voorbij met Rubberen Kaplaarzen. Heel vreemd.

Tegen half vijf waren we in Junin. Hier hadden we al een keer eerder geslapen. De derde nacht van de vakantie. Dus deze plek kenden we al een beetje. Hetzelfde sobere hotel maar weer genomen, maar het schoonmaken schiet er nog wel eens een beetje bij in, in dit hotel, want ik had drie weken geleden, mijn zweterige tennissokken achtergelaten en wat bleek, ze lagen er nog steeds in de kast (we kregen toevallig de zelfde kamer als drie weken).

De sokken van drie weken geleden lagen nog in de la.

Dit is ook de plek, met het honden entertaiment. De honden, die op alles blaffen, achternalopen, wat maar beweegt. Zie maandag 2 september.

Vanavond eens geen koe, maar een pizza. Voor de verandering ook wel eens lekker. Toen we afgerekend hadden, ging ik alvast naar buiten, Jelle was nog even naar de wc, kwam Hidde Maas naar buiten (de ober leek io de acteur Hidde Maas), hij bracht mijn vest na, ik was die vergeten, en hij gaf mij toen vier behoorlijk schouderkloppen, precies op mijn zere plek, ik dacht dat ik door de grond ging, terwijl hij het aardig bedoelde dus ik bleef maar een beetje lachen, terwijk ik het verbeet van de pijn.

Nu nog even een biertje drinken en morgen die …… Corsa afleveren in Buenos Aires.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s