Vrijdag 25 juni Dartmouth (ongeveer 20 kilometer gelopen)

Vandaag een keer niet fietsen, maar de hele dag een beetje door de stad geslenterd. Van het park, naar de Wallmart, van de Wallmart naar de waterkant, naar de Brouwerij van Alexander Keith geweest, was erg leuk. En het bier is trouwens ook erg goed te drinken.

Brouwerij Alexander Keith

’s Middags nog even naar het Mic Mac festival geweest, dat werd gehouden ter ere van, dat hun leider 400 jaren geleden is bekeerd tot het katholieke geloof. Was erg leuk, (de Mic Mac’s zijn de oorspronkelijke bewoners van Nova Scotia). Ze waren allemaal uitgedost in hun oorspronkelijk kostuums, en er werden drumcontesten gehouden en er werd gedanst. En ’s avonds was er nog een concert van Ann Muray, ik had er nog nooit van gehoord, maar ze schijn zeker in Canada wel erg bekend te zijn.

Het Mic Mac festival op vrijdagavond in Halifax.

Dag twee van het Mic Mac Festival op zaterdag in Halifax.

Maandag 28 juni en Dinsdag 29 juni

Vandaag zit het erop. Was erg slecht weer vandaag. Noodweer, veel regen. Vanmorgen hebben ze fiets weer opgehaald en toen moest ik vlug een kroeg zoeken om voetbal te kijken. Uiteindelijk een sportbar gevonden, waar we met z’n tweeën voetbal hebben gekeken. Na dertig minuten werd het wel wat drukker. Gelukkig hebben we gewonnen, al was het spel niet geweldig. Een super ontbijt hier gehad, 3 eieren, 5 stukken of bacon, toast en patat. Hier had ik een flink eind op kunnen fietsten. Queen Elizabeth uit Engeland was vandaag ook bezoek in Halifax. Ik wou eigenlijk nog wel even kijken, maar het was zo’n slecht weer, en voor Elizabeth wou ik mij niet laten natregenen. Tegen 5 uur naar het vliegveld gegaan, ingecheckt en toen nog een paar uur wachten en toen op het vliegtuig gestapt richting IJsland. Zat naast een vrouwtje, die uiteindelijk erg chagereinig werd, zij lag te slapen, en ik legde mijn been even wat anders neer en toen kwam ik per ongeluk tegen haar aan en werd ze wakker, dat kon ze niet echt waarderen. Tegen 5 uur IJslandse tijd waren we in Rekjavik. Hier nog drie uurtjes wachten en toen de laatste drie uurtjes naar Amsterdam, waar we tegen 1 uur landden. In Canada hadden ze mijn Maple Syrup nog in beslag genomen, had hem per ongeluk in mijn rugzak laten zitten, wat natuurlijk niet erg slim was, maar voor mijn gevoel, had ik die toch echt in mijn fietstassen gedaan, dus niet. Zonder van de 20 dollar.

Mooie vakantie gehad. Veel gezien, veel geklommen, ben nu een volleerd klimmer, was zeker de moeite waard en voor herhaling vatbaar.

Zondag 27 juni Halifax 10 kilometer lopen

Vandaag de laatste echte dag in Halifax. Tegen elf uur uitgecheckt, en mijn bagage op de fiets geladen. Omdat mijn bagagedrager, het bijna begeven had (ik had het wel wat vastgebonden met touw), en mijn tassen door de Maple Syrup en bbq sauzen wel wat overvol waren, durfde ik eigenlijk niet aan om te fietsen, ben dus maar gaan lopen, was ook niet zo heel ver, maar 10 kilometer ongeveer, anderhalf uur. Onderweg nog even gelunched, want ik had de tijd wel, want ik kon pas om drie uur inchecken, ik was er al om twee uur, was ook geen probleem. Tot mijn verbazing kende de man uit het hotel Nijeveen, was het plekje uit de film a bridge to far (hij bedoelde dus Arnhem), ik heb hem maar in de waan gelaten. ’s middags nog even de Citadel bekeken. Dit was het ford van Halifax (zie ook dag 1). Was wel leuk.

Omdat de Canadeze Marine 100 jaar bestond, lagen er ook allemaal marineschepen in de haven. O.a. een vliegdekschip uit Engeland, die kon je bezoeken. Dit ook nog even gedaan, was wel de moeite waard.

Het vliegdekschip van de Engelse Marine

’s Avonds nog even naar de bioscoop geweest. Na de remake van het A-Team. Was een leuke film, had slechter verwacht.

Zaterdag 26 juni Darthmouth/Halifax

Eigenlijk niet zo gek veel gedaan vandaag. ’s morgens even naar de Farmersmarket geweest in Halifax. Op zoek naar Maple Syrup.

Ik had mijn sokken op, dus moest wel even naar de Shopping Mall, en die was natuurlijk weer ontzettend groot. Sokken gevonden, korte broek gevonden (de korte broeken waren naar drie weken wel wat smerig geworden)

Verder eigenlijk weinig gedaan. Goede spareribs gehad, nog een paar biertjes en dat was het wel voor vandaag.

Donderdag 24 juni 140 kilometer Sheet Harbour – Dartmouth

Na een ouderwets ontbijt French Toast, Bacon en Pannekoeken op de fiets gestapt, richting Musquidito Harbour voor 90 kilometer. Het was bewolt en het regende licht, gelukkig niet meer zo hard als gisteravond, maar droog was het nog niet. En de wind was tegen vandaag. De eerste kilometers ging het allemaal nog wel vandaag, ook nog even 15 kilometer gravelweg gehad vandaag, daar werden we goed vies van, door die regen van vannacht. Leek wel een veldrijder.

De veldrit

Maar na ongeveer 30 kilometer kwam er de klad in. Het ging voor geen meter meer, er zat pap in mijn benen, de heuvels liepen niet lekker meer, baalde dat er na elke heuvel weer een nieuwe heuvel kwam, maar we moesten wel door, want tussen Sheet Harbour en Musquidito Harbour was er niets. Tegen een uur of 1 begond de zon te schijnen en werd het goed benauwd, wat ook al niet meehielp. Uiteindelijk tegen half drie kwamen we aan in Musquidito Harbour, maar hier was niets en dan ook niets te beleven. Gelukkig had ik gisteravond in een boekje gelezen dat er in Port Harbour nog een motel was, + een bar en grill, alles wat ik nodig heb, alleen moesten we dan nog wel 25 kilometer doorfietsen, dus nog even op de tanden bijten en een dik uur later waren we in Port Harbour, maar geen motel te vinden. Ik ben tocht zeker drie keer heel Port Harbour doorgereden, maar niets gevonden, ook de bar en grill niet. Hevig balen dus. Had ik nog twee opties, of terug naar het oersaaie Musquidito Harbour of door naar Dartmouth. Dartmouth (zusterstad van Halifax, verbonden met twee bruggen) was nog 35 kilometer fietsen, of dan 25 terug naar Muisquidito. Toch maar gekozen om door te fietsen naar Dartmouth. Gelukkig ging het op eind weer wat beter, en tegen een uur of half zes was ik in Dartmouth. Hier ook nog een aantal kilometers door de stad getoerd, totdat ik uiteindelijk de super 8 heb gevonden, waar ik voor drie nachten heb geboekt. Het was ook goed dat ik er was, want mijn bagagedrager was aan het eind van zijn latijn. Erg moe was ik en had ook weinig zin om nog een restaurant te zoeken. Gelukkig zat er een KFC tegenover de Super 8, dus voor 1 keer maar aan de fastfood.

Woensdag 23 juni 85 kilometer Sherbrooke – Sheet Harbour

Na 2 brodjes roerei en 2 broodjes jam opgestapt voor 85 kilometer na Sheet Harbour. Het is wel een beetje tactisch rijden, want het is weinig bevolkt hier een de oostkust van Nova Scotia. Het grootste dorpje, langs 350 kilometer kust, is Sheet Harbour met maar liefst 800 inwoners. Het was wel weer een schitterende route langs de Atlantische Oceaan. Het is ook wel een beetje vergane glorie.

Een van de vele leegstaande huizen, langs de oostkust.

Veel mensen zijn hier weggetrokken, en er staan veel, vaak wel mooie huizen leeg. Ik denk, dat je hier voor weinig geld, nog wel een mooi huis kunt kopen, al moet er dan wel wat opgeknapt worden, maar dat kan wel uit. Tegen twee uur was ik in Sheet Harbour. Er valt niet heel veel te beleven hier. Het was wel jammer, dat het vandaag weer bewolkt was, gisteren hadden we mooi weer en maandag was het ook bewolkt en mistig, had eigenlijk net andersom moeten zijn. Een redelijk motel gevonden. Er was nog een motel in Sheet Harbour, maar die zag er wat sjofel uit, was waarschijnlijk wel wat goedkoper geweest. Gegeten in het restaurant bij het motel. Voor de verandering een seen keer een karbonade gegeten, was lekker. Op het moment zit ik een van de slechtste films ooit te kijken. Een Japanse versie van King Kong versus Godzilla. Zo slecht eigenlijk, dat die ook nog wel weer leuk wordt. Momenteel regent het, hopelijk is het morgen beter.

King Kong vs Godzilla (slechtste film ooit)

Dinsdag 22 juni Antigonish – Sherbrooke 85 kilometer

Verrassende dag vandaag met een aantal incidenten. Had niet veel verwacht van de route vandaag, maar het viel behoorlijk mee. Het was eigenlijk een hele leuke route, door de bossen, en langs een paar Lochen (We waren nog steeds in New Schotland). In het begin een paar flinke joekels. Onderweg moesten er een paar malloten aan de andere kant van de weg, inhalen, toen ik net langs kwam fietsen, werd helemaal de berm ingedrukt, dat was dus een middelvinger waardig. Onderweg wou ik naar een meertje rijden, behoorlijk steil naar beneden, toen mijn remmen het begaven. Ik zag me al in het koude water belanden, maar gelukkig kon ik nog met mijn voeten remmen, en ongeveer 30 centimer voor de kant, kwam ik tot stilstand. (het leek wel een beetje op ter land ter zee en in de lucht).

 

Hier reed ik bijna het water in

Gelukkig kon ik de remmen makkelijk weer fixen, en konden we weer verder. Tegen 1 uur aangekomen in Sherbrooke, een betrekkelijk klein plaatsje, 1 straat en een openlucht museum. Een leuke B en B gevonden, en vanmiddag het openlucht museum even bezocht. Was wel leuk, Sherbrooke 150 jaar geleden. De mensen, die daar werkten, liepen ook allemaal in kostuums van die tijd. (museum.gov.ns.ca/sv/).

Een oude houtzagerij, bij het openluchtmuseum

Was niet zo scherp vandaag, want toen ik bij de kassa stond, was ik mijn portemonnee vergeten en moest ik weer teruglopen. De rest van de middag op de stoel gezeten, met een biertje in de hand en de benen omhoog. Vanavond gegeten in het plaatselijke restaurant, en was op zich wel weer een bijzondere ervaring. De bediening was wat erg sloom, en ze ruimden de vieze tafels niet leeg en het duurde erg lang voor dat mijn eten kwam. Ik had net een slok van mijn biertje genomen, toen ik ontdekte, dat ik voor de tweede keer vandaag mijn portemonnee was vergeten, niet erg slim dus. Ik zag het allemaal al voorbij komen, afwassen, gearresteerd worden, als landloper het land uitgezet worden, maar gelukkig viel het allemaal nog wel mee, en mocht ik na het eten mijn portemonnee wel even ophalen en dan betalen. Vandaag tijdens het eten ook een van de dikste mensen ooit gezien, zeker 250 kilo. Hij legde gewoon een gedeelte van zijn buik op tafel, wat een gezicht. (deze zakte niet door zijn stoel)

Maandag 21 juni 125 kilometer New Glasgow – Antigonish

Na 4 broodjes jam (net als de eerste twee dagen), dus niet zo voedzaam, op de fiets gestapt voor de helse etappe vandaag (volgens de boeken). Het was vandaag het meest overpriced motel, en onvriendelijkste plek, waarin ik in jaren heb geslapen. Toeval bestaat niet volgens mij, maar ik zou vandaag door de “Schotse hooglanden” van “New Schotland” gaan fietsen, en heel toevallig was gisteravond Braveheart op de televisie en was het vandaag typisch Schots weer, mistig, licht druilerige regen. De dag begon met twee flinke klimmen langs de snelweg. Na 10 kilometer gingen we de hooglanden in. Een schitterende route, deze route wordt ook wel de mini Cabot Trail genoemd, naar beroemde Cabot Trail in Cape Breton, waar ik helaas geen tijd meer voor heb. Het was zeker 1 van de mooiste routes vandaag, alleen jammer dat het zo mistig was. De eerste dertig kilometer viel het klimmen nog wel mee, maar toen we richting Kaap George gingen, (een soort Kaap de Goede Hoop, maar dan anders) begon het serieuze klimwerk, met een aantal klimmen van zo’n 4 kilometer lang van tussen de 10 en 15%. Dat was hard werken, maar gelukkig naar elke afdaling, kwam er ook weer een afdaling waar we afgingen tussen de 60 en 70 kilometer per uur. En 15 kilo bagage achterop werkt ook niet echt mee. Maar zonder af te stappen toch de top van Kaap George gehaald, alleen was het erg jammer, dat het zo mistig was op de top, we konden niets zien, maar ja we zijn in de “Schotse Hooglanden”.

 

De vuurtoren op Kaap George

 

Kaap George

Een echt spectaculaire afdaling, toen we weer na beneden gingen van Kaap George, zo’n 75 kilometer per uur. Tegen het einde van deze etappe een serieuze hongerklop, was vergeten mijn bananen op te eten, kwam bijna de heuvels niet meer op. Maar na 3 bananen ging het wel weer. Tegen 3 uur waren we in Antigonish en een leuke B en B gevonden. Omdat mijn ketting er vandaag een keer was afgelopen, moest ik op zoek naar de Wallmart, om even wat Silioconen Spray op te halen, en zoals bekend, bij de Wallmart verkopen ze alles, maar dat was nog wel een flinke tippel, zeker een dik half uur, gelukkig hadden ze er een voetpad heengelegd, dat ook precies ophield bij de Wallmart, alleen denk ik niet, dat er veel Canadezen ter voet naar de Wallmart gaan, maar dan denk je dat je er al bent, maar dan moet je ook nog zeker 700 meter lopen over de enorme parkeerplaats. Vannacht slaap ik in een reusachtig bed, met wel 10 kussen, dus dat zal wel lekker slapen worden. Vanavond weer eens Fish and Chips gehad, nou Fish and Chips, Vissticks and Chips.

Zondag 20 juni Tammegouche – New Glasgow 95 kilometer

Tegen 8 uur op de fiets gestapt richting Glasgow, nee niet in Schotland, maar in NS, het heet dan ook New Glasgow. In deze omgeving wonen veel Schotten. De naambordjes van de dorpen zijn ook in het Engels en in het Schots. Vandaag een gedeelte van de Sunrise Trail gedaan, een route langs de noordkust, stranden, baaien, en het warmste water ten noorden van South Carolina. Mooie route niet al te hoge heuvels, maar zeker niet vlak. En de wind in de rug, dus we konden wel redelijk doorstampen vandaag. Tegen drie uur in New Glasgow, en zeker wel drie keer de stad rondgereden om een motel te vinden. Eindelijk een motel gevonden, (vlg het bord buiten, het vriendelijkste motel van New Glasgow), maar daar was weinig van te merken. De vrouw in het kantoortje was erg chargereinig. Ik had wel zin in een biertje, dus maar even een kroeg opzoeken, of de Staatsslijterij. Maar na ongeveer 10 kilometer gelopen te hebben, geen van de twee gevonden, en ik had zo’n ontzettende dorst, gelukkig was er nog wel een benzinepomp, dus maar een colaatje. Dus dan maar wat vroeger gaan eten. Voor de verandering eens een Pizza, was erg goed. Ik had de Meatlover, 7 verschillende soorten vlees, smaakte goed. En trouwens wat doet de Canadees op zondag, grasmaaien natuurlijk. Het was vandaag wel iets benauwd. Zit nog steeds de US open golf te kijken en het is nog steeds erg spannend. Morgen een erg zware dag is de verwachting, 110 kilometer, niet al te ver, maar wel zware klimmen.

Zaterdag 19 juni 70 kilometer Thuro – Tammagouche

Na eieren, pannekoeken en toast (weer een voedzaam ontbijt) op de fiets gestapt. Had gisteren al besloten om de route iets aan te passen, iets te verkorten, omdat het anders wel erg aanpoten zou worden, en het een beetje kort dag zou worden. Je kunt ook niet alles zien. Dus vandaag naar Tammagouche binnendoor. Het begin was vrij gemakkelijk vandaag, redelijk vlak tot licht bergop, maar toen kwamen er zoals gewoonlijk weer een aantal flinke kuitenbijters aan. Het leek vandaag wel een beetje op het Sauerland (Winterberg en omgeving). Flinke heuvels, bossen en idylische riviertjes. Vandaag dan eens geen route langs het water. Onderweg gestopt bij de Sugar Moon Farm. Dit is een farm, waar ze de befaamde Canadese Maple Syrup maken. Omdat het vandaag toch zaterdag was (vroeger pannekoeken dag bij ons), hier maar geluchend, onbeperkt pannekoeken met natuurlijk Maple Syrup. Alleen het waren weer van die dikke pannekoeken, echt van die meelplakken, maar flink onderdompelen onder de Maple Syrup, dan waren ze nog wel te eten. (http://www.sugarmoon.ca/). Na 5 van die pannekoeken weer op de fiets gestapt. Had nog wel wat last van de Amstel Gold Race van gisteren, maar hoefde gelukkig niet zo heel ver meer. Tegen twee uur waren we in Tammegouche. Volgens de Lonely Planet, een charmant plekje, maar er was niet zo heel veel te doen. Maar het was mooi weer, een paar biertjes gehaald en lekker buiten gezeten en een beetje uitgerust. Goede steak gehad vanavond en nog even naar de US Open golf gekeken, erg spannend, en een ontzettend mooie baan. (Pebble Beach, ik denk Californië).

De US Open (finale)