De film van de vakantie in Kirchizië

Het eerste gedeelte.

Het tweede gedeelte.

Het derde gedeelte.

Advertenties

Vrijdag 24 juni

Warm vandaag. Het zou tegen de veertig graden worden vandaag in Bishkek. Na het ontbijt, koffers ingepakt en ben door mijn gids en chauffeur naar het vliegveld gebracht. Ze hebben mij fantastisch verzorgd deze vakantie. Eigenlijk hoefde ik nergens om te denken, alleen dat ik op de fiets bleef zitten. Moest drie keer de fiets door de bagage controle drukken. Ging wat moeizaam, bleef twee van de drie keer hangen. Maar uiteindelijk ingecheckt en moest ik 200 euro betalen voor het meenemen van de fiets. Heenweg had ik niets betaald, dan 100 euro per keer, is natuurlijk wel aardig wat geld, maar daar is overheen te komen.
Vliegveld stelt weinig voor. Er gaan ook maar vijf vluchten per dag. Net voordat we moesten gaan boarden, kwam het mannetje van Aeroflot naar mij toe en gaf mijn 100 euro terug. Hij had met zijn chef gepraat en de fiets kon wel voor 100 euro mee. Ik kreeg het terug in Soms, dus moest als een haasje repje nog even een fles drank gaan kopen, want met soms kunnen we hier in Nederland niets. Je kunt ze niet inwisselen. Hij had ook nog een plekje bij de nooduitgang geregeld, dus met de beenruimte zat het wel goed naar Moskou. Gewoon goede service dus van Aeroflot.
Na drie en een half uur gelandt in Moskou, ook niet het meest boeiende vliegveld, alleen wel veel parfum en drankwinkels, een paar biertjes gedronken en toen het laastste stukkie terug naar Amsterdam, waar we tegen half elf gelandt zijn.
Met het ophalen van de koffers nog een klein accidentje. Had dus de fiets, en mijn koffers. Wou mijn fiets door de deur drukken richting de vertrekhal, ging de deur achter mij dicht. Had dus wel de fiets, maar niet mijn koffers, want je kon ook niet meer terug. Dus moest ik weer helemaal naar deur zestien, en kon ik mijn koffers weer ophalen.
Leendert stond mij al op te wachten. Fiets achter in de Suzuki Alto, en teruggereden naar Amsterdam. Het zit erop, maar ik heb wel een fantastische vakantie gehad en het was een hele ervaring en ga de zeker nog eens weer heen.

Donderdag 23 juni

Warm weer vandaag, tegen de 35 graden. Mijn geld was op, dus op zoek naar een bank in Bishkek, die meastro accepteert, dit leek wel op het zoeken naar een rperateur van trappers. Na 11 banken, accepteerde de twaalfde maestro. Hierna even de Beverwijkse Bazar geweest. Alles te koop hier, behalve droge worsten. Niet alles even hygienisch (voor onze begrippen dan), kippen en schapenvlees, dat zonder koeling gewoon op een kraam ligt. Verder nog een beetje door de stad getoert, een paar souveniertjes gekocht, een paar biertjes gedronken. Mijn vleespeil weer wat op peil gebracht, met overheerlijke shasliks, mmmm.
Na het avondeten, nog even een stukje lopen, werd ik aangesproken door twee agenten, die vroegen om mijn paspport. Dit had ik niet bij me, lag in het hotel. Begon de dikke van de twee, wat te zeuren. Verstond er natuurlijk niets van, en me ook een beetje van de domme houden. Begon hij over narcotica, en of ik vodka had gedronken. Uiteindelijk moest ik al mijn zakken leegmaken, en wou hij zien wat ik allemaal bij me had. Uiteindelijk hoefde ik geen geld te betalen en kreeg ik alles weer terug. Hadden zeker weinig te doen gehad vandaag. Morgen terugvliegen naar huis, en zit deze fantastische vakantie er alweer op.

Woensdag 22 juni

Laatste fietsdag vandaag. Ietwat bewolkt, had ook al een paar druppels gevoeld. Na een forse omelet op de fiets gestapt. Goed geslapen vannacht, goed bed, en ook heel belangerijk goede kussens. De zelfde weg moesten we terug, omdat de weg over de pas van 2.500 meter afgesloten is. Maar hadden we gisteren tegenwind en klimmen, hadden we vandaag meewind en dalen, dus het ging als een speer vandaag en tegen 11 uur waren we op de plek van bestemming. Het laatste stuk hebben we per bus afgelegd, want dat was een soort of snelweg. Onderweg gelunched, en had ik een soort of shoarma, was heerlijk, eindelijk weer eens een echt stukkie vlees. Tegen drie uur waren we in Bishkek. Verder niet zo heel veel meer gedaan, fiets weer ingepakt in de doos, nogwat gekaart. Morgen nog een dagje Bishkek en dan vrijdag weer naar huis.

Disndag 21 juni

De zon stond weer hog aan de hemel te schijnen, maar er stond wel een pittige wind. Na het ontbijt van eieren en pannekoeken op de fiets gestapt richting Kochor. Een schitterende rit vandaag tussen de bergen door, maar we moesten flink tegen de zuidwester in trappen (windkracht 6) en dan ook nog klimmen, dus het was behoorlijk zwaar. Klimmen en tegen de wind in fietsen is opzichzelf al redelijk zwaar, maar de combinatie hiervan is erg pittig. Maar we hebben het weer gehaald, maar was wel blij, dat we er waren. Onderweg nog een paar schitterende meren gezien, te vergelijken met de meren van de Icefields Parkway in Alberta Canada. Vandaag een B en B in Kochor, eindelijk weer eens een normaal bed,dat was al weer eens geleden. Vanmiddag even naar het shopping center van de stad geweest, nouja shopping center, wat er voor door moest gaan. Even geïnternet, sokken gekocht.
In elke vakantie moet ik wel eens een keer in de taxi gereden hebben. Meestal wordt je afgezet, maar het is altijd wel een belevenis. Nu zijn de taxi’s hier niet allemaal van een eenduidige zelfde goede kwaliteit. Maar ik heb de oudste, meeste verrotte taxi uitgezocht, een vierkanten blik, die bij ons 10 jaar geleden al op de schroothoop zou hebben gelegen. Ik stapte in, en sloeg de deur per ongeluk wat te hard dicht, deze deur viel er toen bijna uit, maar bleef nog net hangen, beetje omhoog tillen, en hij ging weer dicht. Toch maar even een gordel dragen. Natuurlijk zoals altijd ook weer even gevraagd, of hij het druk had vandaag, bussy, hij keek me aan met een blik, die is gek. Uiteindelijk naar een ritje van vier kilometer op de plek van bestemming aangekomen, en 34 som armer, 50 cent. Vandaag voor de tweede dag op rij ook weer een warme douche, en een echte douche.

Maandag 20 juni,

Mooi weer vandaag. Goed geslapen, niet koud vannacht, doordat ik drie polo’s aanhad. Na het ontbijt op de fiets gestapt, voor de helse afdaling over zand, gravel en stenen, dit was erg voorzichtig rijden, met de handen flink op de rem en af en toe de handen flink op de rem, maar we zijn veilig en volkomen doormekaar geschud beneden gekomen, dus we hadden weer het Parijs – Roubaix gevoel. Na de afdaling waren we ook op de plek va bestemming. We slapen vannacht bij de familie van de chauffeur. ook weer erg hartelijke mensen. verder niet zoheel veel gedaan vandaag. Vanmiddag nog even naar het Issy Kul meer geweest. Eenmaal aan het strand, begon de Kuzmuz (de merriemelk) van gisteren behoorlijk op te spelen. had het eigenlij gisteren ook niet moeten nemen, want erg hygienisch was het allemaal niet, maar je wou ook niet achterblijven en weigeren is not done. De we moesten de bosjes weer in, gelukkig was er genoeg gras dit keer, maar voor iederen die dit ook eens meemaakt, zorg dat er geen brandnetels tussen zitten, dit is niet een erg fijn gevoel. Na thuiskomst, mijn laatste twee norrits opgeslikt, dan moet het wel weer goedkomen.
De douche was vannavond ook weer een belevenis. Er moest eerst water van de straat gehaald worden, dit moest worden opgewarmd, dan werd dit in een ton gegoten, dan kon je in een hokje van juttezaken gaan staan en kon je je drie minuten douchen, was wel lekker warm water, en de straal was ook nog geeneens zo slecht en had ondertussen gezelschap gekregen van een kip, dit maak je toch niet vaak mee, samen douchen met een kip. Maar s’winters hier douchen, weet niet of dat zo’n pretje is.
De moeder van mijn chauffeur kon goed koken, heerlijk gegeten. Morgern ongeveer 90 kilometer fietsen, de een na laatste fietsdag.

Zondag 19 juni

Het was vannacht wat koud in de joert, ondanks mijn vest, polo en t-shirt wat ik aanhad. Het koelt hier ’s nachts nogal wat af. Vanmorgen na een aantal dagen zonder pannekoeken eindelijk weer eens pannekoeken als onbijt. Vanmorgen eerst een tochtje gemaakt met de manager van het kamp naar de drakenrots, een rots die lijkt op de kop van een draak. De manager, gids en chauffeur per paard en ik lopend, na twee dagen op een paard te hebben gezeten en ik had nogal een zere kond van het fietsen van gisteren en paardrijden bevordert dat niet. Onderweg moesten we weer Kumuz gaan drinken, de gegiste merriemelk van 18%. Dus om negen uur al aan de drank, normaliter heb ik het principe, om niet te gaan drinken voor 11 uur ’s morgens, maar op vakantie mag daar een uitzondering voor gemaakt worden. Toen op weg naar de rots van de draak. De legende gaat, dat de draak iedere avond 8 mensen opat en hun goud afpakte en verstopte in een grot. Bij deze rots moesten we ook 7 stenen gooien, en bij elke worp moest je een wens doen, en als je dan een bepaalde steen raakte kwam die wens uit. Bij de worp, die goed was, had ik gewenst, dat ik de lotto zou winnen, dus wie weet. De maanger wist veel te vertellen over het leven in de bergen. Erg interessant, van elk plantje wist hij wel waar het goed voor was. Ondertussen was het ook weer gaan regenen, en koelde het weer af naar 15 graden, even later scheen de zon weer en was het weer 25 graden. Na de lunch zijn we even met de manager naar het dorp geweest voor een kleine rondleiding. Hij heeft ons even de bilbliotheek en de school laten zien. De school was net nieuw, want de oude was een paar jaar geleden met een aardbeving verwoest. Heb nog een paar souveniertjes gekocht, plaatselijk gemaakt en het wisselgeld, zo’n 15 euro aan de plaatselijke bilbliotheek geschonken, kunnen ze weer wat boeken voor kopen. De besneeuwde berghellingen bleven toch wel trekken, en het leek niet zo heel ver, en in de twee andere kampen had ik de sneeuw al aangeraakt, dus dat moest hier eigenlijk ook nog even gebeuren, maar het viel toch nog wel wat tegen, want het was verder, dan het op het eerste gezicht leek, na elke heuvel, kwam er weer een nieuwe heuvel en door tijdgebrek het uiteindelijk niet gehaald, maar de uitzichten waren weer spectaculair. Natuurlijk was het weer gaan regenen, en dus ietwat nat kwam ik weer terug in het joertenkamp.

Zaterdag 18 juni

Het is altijd geweldig wakker worden, als je eerste ding is, naar de wc gaan en je snuift dan die heerlijk geur op van het gat in de grond. Je bent dan direct klaar wakker. Na het ontbijt de spullen ingeladen en geprobeerd het eerste stuk door de drooggevallen rivier te fietsen, maar dat was eigenlijk niet te doen, dus maar met de bus gegaan tot aan het asfalt. De autorit was wel vrij heftig. Onze chauffeur weet wel van doorrijden, ook door deze rivier, maar veilig aangekomen. Het eerste gedeelte hadden we paar veneinige LBL klimmetjes en toen een lange afdaling naar het Issy Kul Meer, en toen begon de ellende, een erg steile klim, over een weg met erg veel stenen, maar wel weer door een schitterende omgeving en het was zeker de moeite waard, en we zijn weer op een leuk plekje beland op 2.500 meter hoogte, met weer een schitterend uitzicht op de bergen. Een echt Bob Rosje. We zijn te gast bij een familie, die dit kamp runt, met zeker zes kinderen. Dit is het aantal, dat ik tot nu toe heb geteld. Een vrolijke boel dus. Ik wou graag mijn camera en telefoon opladen, maar hier in het kamp was geen electra, maar dat konden we wel even bij hem thuis doen.
Hier woonden twee families, Opa en Oma, 2 gezinnen dan, met de zes kinderen van onze gastheer en hier zag ik nog minstens 4 kinderen, dus in totaal woonden hier dan wel 16 personen in een huis, dat amper groter is dan mijn woning, en er stond ook niet heel veel in het huis, een tafel om van te eten en een versleten bank, kom ik daaraan zetten met mijn telefoon en camera, voelde mij toen wel een beetje opgelaten. Denk niet, dat ze het erg breed hebben, maar ze hebben wel een fantastische vierkante auto van weer een onbekend Russisch merk.
Het mooie van deze vakantie is ook, dat een gedeelte van de reissom, wordt besteed aan projecten voor de allerarmste.
Vanmmiddag regende het, dus hebben we even gekaart. Begin de Kirchizische variant van het klaverjassen al redelijk onder de knie te krijgen. Verdedigend spelen is de beste taktiek.
Tegen de avond begon het wat op te knappen, en hadden we weer een fantastische zonsondergang, altijd een plaatje in de bergen.

Vrijdag 17 juni

Ondanks het ontbreken van de kussens toch redelijk geslapen. Waren vroeg naar bed gegaan, door het ontbreken van electra. Ze doen hier niet aan de zomertijd, dus het was om half tien donker, dus geen lucht en konden we niet kaarten. Na het ontbijt op weggegaan naar de dode zee, een meertje dat zo zout is, dat je erin blijft drijven. Alleen het was een flinke tokkel om er te komen, 12 kilometer lopen. We gingen met mijn gids en de zoon van de familie. Het was niet de meest inspirende wandeling tot nu toe, lopend door een woestijnachtig landschap, met dien verstand dat we aan de rechterkant het meer hadden en aan de linkerkant de badlands en het was behoorlijk warm. Na twee en een half uur waren we op de plek van bestemming, maar het was wel een bijzondere ervaring, dat je in het water blijft drijven, maar of het de twaalf kilometer helemaal waard was. Na een paar uurtjes drijven, weer teruggelopen. Mijn metgezellen, waren behoorlijk vermoeid en liepen niet echt meer door, dus ben mijn eigen tempo maar gaan lopen, en onderweg een paar keer op ze gewacht. Tegen 4 uur waren we weer in ons kamp. Even een biertje gedronken, dat gaat er altijd wel in, na een fikse wandeling. Vannavond weer verse vis, was deze deze morgen gevangen, en smaakte best. Na het eten nog een kleine after dinner walk door de badlands. Er lopen hier allemaal drooggevallen rivieren door de badlands. Dus eigenlijk allemaal mini grand canyons. Schitterende kleuren allemaal, vooraal als de zon ondergaat, dan verandert ook alles nog eens van kleur. Morgen weer klimmen naar Tuura Suu, 2.500 meter. We zitten nu op ongeveer 1.400 meter, wordt dus weer een pittige klim.

Donderdag 16 juni

Zoals altijd, weer een lekker zonnetje toen we wakker werden. Goed geslapen vannacht. Vandaag weer fietsen, na twee dagen paardrijden. Na het ontbijt de bagage weer op het paard gehzen en zijn we zelf lopend naar de bus gegaan, die nog bij de boerderij stond en toen weer op de fiets gestapt. Na een paar klimmetjes begonnen aan de lange afdaling. Als er geen gravel had gelegen, hadden behoorlijk kunnen doorjakkeren, maar het nu rustig aangedaan. De weg was behoorlijk hobbelig, en mijn lichaan schudde behoorlijk heen en weer en weet nu ook hoe het voelt, als de renners Parijs – Roubaix hebben gereden, maar tijdens de afdaling kreeg ik pas in de gaten, dat het wel een behoorlijke klim was, had ik eigenlijk met het klimmen niet zo in de gaten. Na in de stad wat inkopen gedaan te hebben, ietwat verkeerd gereden. 10 km teveel afgedaald, moest dit dus ook weer omhoog. Het laatste gedeelte was een geweldige fietservaring, fietsen door een droge river, midden tussen de badlands. Een erg slechte weg, eigenlijk kun je van een weg niet spreken, maar het was gelukkig afdalen, er tegenop zal erg zwaar wezen, maar dat mogen we zaterdag doen. We zitten nu in de badlands, woestijnachtige omgeving. Het is hiet een beetje te vergelijken met de badlands van North Dakato, Saketchwan en Alberta in Amerika en Canada. Weer geëindigd in een bijzonder plekje, compleet afgesloten van de buitenwereld. Geen electra en stromend water, een huis en twee joerten, waarin we kunnen slapen. Nog geen kussens gezien, dus dat wordt niet erg fijn vannacht. Ze leven hier echt, zoals wij ongeveer 50 jaar geleden leefden, met dien verstande dan wel, dat ze een auto hebben, nou ja auto, een vierkanten blik, van een of ander onbekend Russisch merk, die de Nederlandse markt nooit hebben gehaald. Na de lunch met de haast onvermijdelijke aardappelsoep, een soort tomatensoep met aardappels, groenten en schapenvlees, al ongeveer 10 keer gehad deze vakantie, moesten we gaan bierdrinken met onze gastfamilie. We hadden net het eten op, maar er kwamen al weer borrelhapjes op tafel, kalkoenenpoten, gedroogde vis, en nog wat andere vreemd uitziende hapjes. Ik zag waar ze die vandaan haalden, dat was niet echt hygenisch, dus deze hapjes heb ik maar aan mij voorbij laten gaan, met het excuus, dat ik net gegeten had. De gastheer is behoorlijk aan de dikke kant, maar at wel driekwart van de borrelhapjes op.
Na het bierdrinken nog even een bergje beklommen, met een geweldig uitzicht over de badlands. En de fiets even schoongemaakt in het Issy Kul meer, die was behoorlijk vastgelopen door al het zand.
Ook hier hebben ze weer 1koe, maar om koe te zijn in deze dorre omgeving lijkt me ook niet erg fijn, maar we hebben morgenvroeg wel weer verse yoghurt. Vanavond hadden we vis, vers gevangen door onze gastheer vanmorgen vroeg. Ook onze gastheer heeft nets de gemiddelde Kirchiziaan van boven de veertig een mond vol gouden tanden.
Het was een dure dag vandaag, 3 euro uitgegeven, 2 kittekats, 4 halve liters bier, 3 aanstekers, 2 rollen mentos, en nog twee marsen.