Wk Veldrijden Koksijde 2012 28 en 29 januari 2012

Het was zover, het wereldkampioenschap veldrijden in Koksijde. Het was vrijdagavond nog even stressen om de kaarten, want er waren wat geluiden op het Internet verschenen, dat er voor zondag geen kaartjes meer te krijgen waren voor de zondag. Dus we zagen ons weekendje al in duigen vallen. Dus toch nog maar even kijken op marktplaats, daar stond nog een advertentie op, van iemand in het Brabantse, die twee kaarten aanbood voor 50 euro, toch nog maar een mailtje aangewaagd, in de tussentijd ook nog naar een paar Belgische mensen gebeld, maar die kaarten waren allemaal al weg. Maar om half negen werd Arjan gebeld, door onze Brabantse vriend, en konden we de volgende morgen tegen 8 uur de kaarten ophalen in de voetbal kantine van Hoeven. Hebben we dus kaarten, en nog 30 euro goedkoper ook, hotel al bijna voor niets. Achteraf hadden we ook nog wel kaartjes kunnen kopen aan de kassa, maar dan waren we 80 euro kwijt geweest en nu maar 50.
Zaterdagmorgen tegen kwart voor zes in de auto gestapt, wel erg vroeg voor een zaterdagmorgen, maar je moet er wat voor over hebben.
Om acht uur waren we in Hoeven, en hebben we kaartjes opgehaald in de voetbalkantine en hierna zijn we doorgereden naar Koksijde, waar we tegen 10 uur waren, auto geparkeerd en met de bus naar het parkoers.
Tegen de principes in, voor elf uur een biertje gedronken, maar smaakte er niet minder om. Het was nog even spannend, of we naar binnen konden, want de kaartjes, werden eerst niet herkend, hadden we dan toch valse kaartjes gekocht, maar naar 10 keer proberen sloeg de scanner toch aan.
Om 11 uur begon de eerste koers, het wk voor de junioren, waar volgens de kenners, de Nederlanders de favoriet waren. En het werd een mooie en spannende koers, met de Nederlandsers en Belgen in de hoofdrol, en in de laatste ronde glipte Mattieu van de Poel er een mooie binnenbocht uit, tot onsteltenis van de Belgen, en reed zo na de wereldtitel, en de eerste is binnen.
Hierna moesten we een paar uurtjes wachten, dus de feesttenten in, er stonden ongeveer een tent of zeven, 1 ongezellige, en de rest was gezellig. Friettenten, braadworsten, en ander gevreet was er ook genoeg. Na het wk van Zeddam, durfde ik de braadworst nog niet aan, dus ik aan de hotdog, en Arjan aan de braadworst. De hotdog was koud, en de braadworst was verrassend genoeg toch wel goed te eten, dus had ik de verkeerde keus gemaakt.
Er was de mogelijkheid om virtueel het parkoers te fietsen. Arjan ging als eerste en deed het goed. 5 minuten en 17 seconden, toen mocht ik, en ik wou natuurlijk dat verbeteren, helaas was ik drie seconden langzamer, maar ik reed mezelf wel een klein beetje over mijn max, en moest toch wel even bijkomen, is niet mijn sterkste kant, dat explosieve, maar ben er wel tevreden over.
Om drie uur was het tijd voor de beloften, met Lars van de Haar als de grote favoriet. Het werd weer een mooie en spannende koers, waar Lars van de Haar samen met de Belg Wietse nog wat, de koers bepaalden en uiteindelijk onze Lars de beste was, dus nummer twee was binnen en de Belgen konden het niet echt hebben, die baalden als een stekker.

Terug met de bus, dit was allemaal prima geregeld, naar de parkeerplaats, en toen op weg naar Duinkerken, naar ons hotel. Benieuwd wat we hiervan moesten verwachten, de voortekenen waren niet al te best (beoordelingen van Zoover en tripadvisor), maar dit viel allemaal wel wat mee, het was wat aan de kleine kant, maar de bedden waren goed, en de douche ook, dus wat wil je nog meer. Lopend naar het centrum, pizza/biefstuk gegeten, een paar biertjes gedronken, en toen gaan slapen, want we waren wel een beetje aan de latten.
Na een gezonde nachtrust tegen zeven uur opgestaan, met ons carrefour ontbijtje, van een uitgedroogde croissant en een wafel in de auto gestapt en weer richting Koksijde gegaan, waar we tegen een uur of negen aankwamen, de auto in de buurt van het station in Koksijde neergezet, zeer stategisch, zodat we naar de koers, snel weer richting huis konden gaan, om tegen 8 uur voor het schaatsen thuis te zijn.
Om elf uur begon de koers voor de vrouwen, en Marianne Vos was superieur, dus nummer drie was binnen. De strijd om het zilver en brons was erg spannend en uiteindelijk pakten we ook het zilver en de Belgen gunden we dan de bronzen medaille. Tot nu toe was het zeer gelaagd. Bij de profs maken wij ons niet zo heel veel illussies, misschien dat Gerben de Knegt 14e kan worden. Het was erg druk vandaag, uiteindelijk 61.000 mensen, het lijkt allemaal wel een beetje op Thialf, maar dan 6x zo groot en minstens net zo gezellig.
Om drie uur begonnnen de profs, dit was een koers van een ongekende suprematie van de Belgen met een Niels Albert, die er met kop en schouders er boven uit stak. 1 tot 7 was Belgisch. Het was een ietwat saaie koers, dat was wel jammer, en nu begonnen de Belgen ook nog te klagen, dat dit wel wat teveel van het goede was. Het is ook niet gauw goed bij ons Zuiderburen. Maar over een paar jaar hopen wij ook weer mee te doen om de prijzen.

Na de koers, direct in de bus, en om kwart over vier zaten we in de auto, en zaten we te dromen van een heerlijke gehaktstaaf als diner, maar toen we in Nederland waren, zagen de gehaktstaven er toch erg ranzig uit, dus maar een broodje genomen. Tegen 8 uur waren we weer terug in Nederland, naar een erg geslaagd weekend en zeker voor herhaling vatbaar. Volgend jaar zal het wat moeilijk worden, moeten we naar de States, is wat aan de dure kant, maar dan maar naar een wb of superprestige.

En de feesttent: