Cycling the Rockies 11 en 12 juli

Goed geslapen vannacht, eindelijk weer eens een echt bed naar 15 dagen op een matje gelegen te hebben. ‘ s morgens eerst de fiets met Greyhound terug gestuurd naar Vancouver, ontbeten, bacon and eggs, maar niet al te best. Toen toch nog maar een ticket gekocht voor Stampede show en een bargain kaartje voor de rodeo ‘ s middags. Ging samen met Rick uit Nieuw-Zeeland, maar eerst nog even naar mijn hotel voor de komende twee nachten, de Point Inn, van buiten iets smoezelig, van binnen ook, maar met de kamer is niets mis, en het heeft de stoftest doorstaan, en ze hebben geweldige kussen, dat komt niet vaak voor, dat die beter zijn dan thuis. Na de bagage op de kamer gedumpt te hebben, met de taxi naar de Stampede. Het is bijna niet te geloven, dat het hier drie weken geleden onder water stond, en nu zo’n ongelofelijke kermis, shows, eet en biertententen uit de grond is gestampt. Er komt ook een miljoen bezoekers in tien dagen. Heb nog nooit zoveel eettenten bijmekaar gezien. Al is het allemaal wel wat prijzig, 7 dollar voor een bud, eigenlijk dan 7 dollar voor water met een biersmaakje. Toen was het tijd voor de Rodeo, had ondertussen ook al een hoed gekocht, want anders hoor je er niet bij. Geweldig om te zien. Er zijn nogal wat onderdelen, zoals bull riding, tie roping, steer wrestling. Gaat ook nogal wat geld in om, want de eerste prijs is 100.000 dollar per onderdeel. Na de rodeo nog even wat rondgelopen, iets gegeten, biertje gedaan. Ze hebben hier ook   verschillende loterijen, al zijn de prijzen wel van een iets ander niveau dan de oranje koek, of een waardebon van 200 euro bij de plaatselijke super. Hier kun je een droomhuis van 750.000 dollar winnen, of een pickup met camper, groter dan mijn huis. Toen was het tijd voor de avond show, we hadden eerst chuck wagon races, dit is een soort huifkar met vier paarden, leuk om te zien, en ging behoorlijk snel en hiernaar was er nog een show, je zou bijna zeggen, een mini openings ceremonie van de olympische spelen. Zag er erg goed uit, zelfs de bejaarden van Kiss kwamen nog langs, en voor de Country fans ook Tim Mc Graw deed nog een paar nummers. Verder waren er optredens van diverse bands etc uit Calgary. Het was de bedoeling om vroeg onder de wol te gaan, maar het was toch half twee ‘ s nachts.

Tegen negen uur opgestaan en ontbeten bij Denny’s, want het hotelontbijt was niet veel. Op dit ontbijt kan ik het wel tot vanavond vol houden. 
Hierna de bus en trein gepakt naar de Stampede, greatest outdoor show on earth voor weer een middagje rodeo, was weer geweldig. Tegen half zes een restaurant gezocht en heerlijke spareribs gehad. Teruggelopen naar het hotel, 7 km, door Calgary. Hierna nog mijn jaarlijkse wandeltocht langs industrie terreinen om bij de Walmart te komen om nog wat Maple Syrup in te slaan. Omdat het toch niet de meest boeiende route was, masr met de taxi terug. Nog een paar biertjes in de ietwat vage hotelbar, met nog meer vage figuren en toen maar naar bed gegaan, morgen vliegen.

Advertenties

Cycling the Rockies 10 juli

Laatste fietsdag vandaag en laat het de langste etappe zijn, 144 km vandaag, maar gelukkig wel over redelijk gematigd terrein richting Calgary. Heb vandaag met Rick gefietst, de oudste van onze groep, 65 jaar, heb hem vandaag een beetje uit de wind gehouden, want er stond nogal wat wind en het was redelijk warm. We hadden ook pech vandaag, eerst had Rick een lekke band en later, 3 km, had ik een lekke band. Dus twee lekke banden, 1 aan het begin en 1 aan het eind. Tegen 2 uur waren we in Calgary, de stad die drie weken geleden nog grotendeels onder water stond en daar hebben we de gevolgen van ondervonden, want het fietspad richting universiteit was afgesloten, maar eigenweis dat we waren, dachten wij er wel langs te kunnen, eerst via een steile afdaling, maar toen was een gedeelte van het fietspad weggeslagen, hier konden wij nogwel overheen klauteren, fietsen over de omheining getild, en de brug over. We konden het uiteinde van de brug niet zien, maar ineens hield de brug op, en was het uiteinde compleet weggeslagen, en konden we niet verder, zie je weer de kracht van water. Dus konden we weer terug, maar via een omweg, toch de universiteit gevonden, we slapen naast de Olympic Oval, Calgary’s magisch ijs. Was blij dat het er vandaag opzat, de laatste etappe is toch meestal de minst boeiende. Kamer is goed, stofvrij. Morgen naar Stampede.

Cycling the Rockies 9 Juli

Nadat het gelukkig gisteravond nog mooi weer was geworden, scheen de zon vanmorgen ook. Daar waren we ook wel aantoe naar al die regen van gisteren.
Kort dag op het programma, 63 km. Veredelde rustdag. Eerst twee schitterende meren gezien. Eerst Moraine Lake, hier was wel een klim van 14 km voor nodig, ben ook de enigste die deze klim heeft gedaan, maar het was zeker de moeite waard, onwaarschijnlijk blauw, groen water, ingeklemd tussen de bergen. Een van de hoogtepunten. Toen naar Lake Louis, dat was een lichte teleurstelling, het heeft de naam, het kasteel, en veel japanners, maar het kan niet tippen aan Moraine Lake. Na deze twee meertjes, via de Bow Valley Parkway, richting Banff gefietst, onderweg nog even gestopt bij Jonston Tavern, een vallei met twee watervallen. Tegen drie uur in Banff, erg toeristisch, Ripley ontbreekt dan nog, en veel japanners. Morgen de laatste dag fietsen en dan nog twee dagen Calgary.

Cycling the Rockies 7 en 8 juli

Had gisteren al een heel verhaal op papier, maar dat is verloren gegaan in mijn telefoon, dus begin ik maar opnieuw met gisteren.
Slecht geslapen, waarom weet ik niet, maar meer dan 5 uur zal het niet geweest zijn. Er om vijf uur dan maar uitgegaan, tent opgepakt, ontbeten. Vandaag beginnen aan de Icefield Parkway, wat het hoogtepunt van de trip moet worden. In 2007 heb ik hem al eens gereden met J. de H. uit L. Toen was het ook zeker 1 van de hoogtepunten. Toendertijd hebben we hem gereden van Banff naar Jasper en nu doen we het van Jasper naar Banff. Het zou wel een zware dag worden, veel klimmen. Ondanks het ietwat slechte slapen, waren de benen in topconditie. De eerste drie en de laatste drie km gezamenlijk gereden en verder alleen. Vloog tegen de heuvels op en heb ook alle hoogtepunten bezocht. Drie schitterende watervallen, plus de enorme gletsjer van de Columbia Icefields, die toch wel weer wat kleiner zijn geworden dan in 2007, zo’n 50 meter, een van de gevolgen van de opwarming van de aarde. Verder was de route schitterend, zelfs Bob Ross, kan dit niet schilderen. En als je het van de andere kant ziet, ziet het op deze route er heel anders uit. Geslapen op een ietwat primitieve camping zonder douche of wasgelegenheid, dat is dan niet anders, maar wel met een schitterend uitzicht op de bergen.
Er was nog een showtje van een boswachter, maar viel bijna van de bank om in slaap, ben dus maar om half negen naar bed gegaan.
Goed geslapen vannacht, uitgeslapen. Het was wel kwart voor zes toen ik opstond. Het was koud en bewolkt en er kon wel eens regen gaan vallen. Me dus goed aangekleed, vier lagen. De route was net als gisteren weer onzettend mooi, alleen gisteren was het mooi zonnig en vandaag bewolkt, en toen begon het ook nog te regenen en dat maakte het er niet warmer op, het werd gewoon koud. Maar toch nog wel weer mooie dingen gezien, een canyon, peyto en bowlake, schitterende blauwe meren. De laatste 40 km, alleen maar gedacht aan dat als ik in Lake Louis aan zou komen, eerst een halve liter koffie zou nemen om op te warmen, zo gedacht, zo gedaan. Daar werden we weer wat warmer van. Toen naar de camping, eerst droge kleren aan, toen naar de Laundry om de kleren te drogen, en toen een dikke hamburger gegeten, daar knapt een mens van op. En het weer klaarde ook weer op, het werd zelfs hartstikke zonnig. Nog even een warme douche genomen, geweldige douche trouwens, een treetje onder Santa Rosa en dat op een camping. Hopelijk overleven we de nacht want er schijnen hier nog wel eens beren rond te lopen. We mogen ook geen voedsel in de tent achterlaten, want daar komen de beren op af.

image

image

image

image

Cycling the Rockies 5 en 6 juli

Op het moment dat ik schrijf is mijn tent bijna geplet door een groot hert. Op dit moment zijn ze overal, ze lopen gewoon over de camping, leuk om te zien. Maar terug naar gisteren. Uitgeslapen, was pas om half zes wakker, en dat is toch iets later, dan normaal. Het weer was niet heel geweldig. Een beetje koud eigenlijk. Tegen kwart voor acht op de fiets gestapt, tegelijk met de anderen. Rustig aan gedaan vandaag, was ietwat moe. Dus in een groepje gefietst, wel het meeste kopwerk gedaan. Over de omgeving hoeven we het eigenlijk niet meer te hebben, weer schitterend. Volgend de Fraser River, langs Mount Robson, de hoogste berg in de Canadese Rockies, zo’n 3600 meter hoog. Eindpunt vandaag was Jasper, gateway to Jasper Nationaal Park. Een echt toeristisch plekje, veel japanners, en de steriotiepe toerist. Of met een veel te dure uitrusting voor de 4 km die ze zullen gaan lopen, of de compleet fout geklede toerist, de Duitser zegmaar. Diner was Duits, Snitzel. Goed te eten, na het eten nog een biertje gedaan in de stad, morgen is het namelijk een rustdag.
Vandaag echt uitgeslapen, half acht, na niet al te best geslapen te hebben. Twee weken op een matje valt niet echt mee. Tegen tien uur ontbeten, een soort of bacon and eggs, maar dan anders. Toen een fietsdoos opgepikt, moet toch ergens de fiets in terugsturen, wat een hele excersise was, om die lopend 4 km mee te sjouwen, maar we hebben die op de camping gekregen. Toen de fiets gepakt, naar de kabelbaan, dat was me een steile klim, een van de zwaarsten tot nu toe. Hierna met de kabelbaan naar boven. Het kost wat, maar het uitzicht was fantastisch, al was het wel een aantal graden kouder boven op 2750 meter, 6 graden en een behoorlijke wind, en er moest nog twee km geklommen worden naar de echte top, en daar was het nog kouder, maar het was zeker de moeite waard. Weer met de kabelbaan naar beneden en toen de helse klim omlaag. Als fietser ging je harder dan de auto. Toen nog een klein tochtje met de fiets en een korte hike van 9 km, en toen was het vijf uur, en gingen we met z’n allen eten. Bij Earls, aan te raden, in Kamloops, was de biefstuk al geweldig en vanavond de spareribs waren ook om je vingers bij af te likken. Mijns inziens heb ik de rustdag, dus nog wel enigszins nuttig besteed. Morgen eerste gedeelte van de Parkway, schijnt redelijk zwaar te worden.

Cycling the Rockies 4 juli

Het was weer vroeg op vandaag. Als het licht wordt worden we wakker, al was ik vandaag niet de eerste die was opgestaan. Het was een stuk koeler dan de afgelopen dagen, en het miezerde een beetje. Voor het slapen was het een behoorlijke vooruitgang in vergelijking met gisternacht. Ben na het ontbijt op de fiets gestapt, iets eerder dan de rest, halfuurtje, want het duurder, en het duurder maar en ik kreeg het behoorlijk koud, dus heb de eerste negentig km alleen gefietst. Deze negentig km waren zonder een enkele vorm van service en slechts enkele huizen. Maar de omgeving was weer geweldig, fietsen tussen de besneeuwde bergen door. Bob Ross was weer erg aktief geweest, bergen, meertjes, veel bomen, idylische riviertjes, alleen de huizen ontbraken. De route was op papier niet de zwaarste, maar doordat de wind gedraaid is naar het noorden, en met een kracht van vijf werd het toch nog wel een zware rit. Na negentig km, kon er eindelijk wat gegeten worden, en al was het al na elven, toch kon ik nog een ontbijtje krijgen, en het werd Bacon and Eggs, altijd goed,
om nog dertig km verder te fietsen.
Later kwamen er nog twee fietsers aan, en met z’n drieen zijn we toen naar Le Teute Jaune gereden, of hoe dit gehucht ook maar heten, maar de camping is wel een geweldige lokatie, aan de Fraser River, tussen de besneeuwde bergen in, een droomlokatie. Na mexicaans gegeten te hebben, buritos, wat erg lekker was. Nog even een klein bergje beklommen. Kom ik daar halve weg, een ietwat verwilderde man tegen met een kettingzaag in de hand. Ik moest direct denken aan de film de Texas Chain Mascare, maar het was een vriendelijke man, die mij nog even op een leuke route wees.

image

image

image

image

image

En de eerste beer is gezien vandaag, zwemmend in de river. Eindelijk.

Cycling the Rockies 4 juli

Het was weer vroeg op vandaag. Als het licht wordt worden we wakker, al was ik vandaag niet de eerste die was opgestaan. Het was een stuk koeler dan de afgelopen dagen, en het miezerde een beetje. Voor het slapen was het een behoorlijke vooruitgang in vergelijking met gisternacht. Ben na het ontbijt op de fiets gestapt, iets eerder dan de rest, halfuurtje, want het duurder, en het duurder maar en ik kreeg het behoorlijk koud, dus heb de eerste negentig km alleen gefietst. Deze negentig km waren zonder een enkele vorm van service en slechts enkele huizen. Maar de omgeving was weer geweldig, fietsen tussen de besneeuwde bergen door. Bob Ross was weer erg aktief geweest, bergen, meertjes, veel bomen, idylische riviertjes, alleen de huizen ontbraken. De route was op papier niet de zwaarste, maar doordat de wind gedraaid is naar het noorden, en met een kracht van vijf werd het toch nog wel een zware rit. Na negentig km, kon er eindelijk wat gegeten worden, en al was het al na elven, toch kon ik nog een ontbijtje krijgen, en het werd Bacon and Eggs, altijd goed,
om nog dertig km verder te fietsen.
Later kwamen er nog twee fietsers aan, en met z’n drieen zijn we toen naar Le Teute Jaune gereden, of hoe dit gehucht ook maar heten, maar de camping is wel een geweldige lokatie, aan de Fraser River, tussen de besneeuwde bergen in, een droomlokatie. Na mexicaans gegeten te hebben, buritos, wat erg lekker was. Nog even een klein bergje beklommen. Kom ik daar halve weg, een ietwat verwilderde man tegen met een kettingzaag in de hand. Ik moest direct denken aan de film de Texas Chain Mascare, maar het was een vriendelijke man, die mij nog even op een leuke route wees.

image

image

image

image

image

En de eerste beer is gezien vandaag, zwemmend in de river. Eindelijk.

Cycling the Rockies 3 juli

Zoals gewoonlijk de laatste dagen weer vroeg wakker. Zal tegen 5 uur zijn geweest. De zon straalde al flink en het was zeker al 20 graden. Het was donders warm vannacht, dus niet vreselijk goed geslapen. De volgende keer neem ik mijn eigen kussen mee, want zo’n opblaasdinges van de Vrijbuiter is ook niet veel. Heb ondertussen al wel een nieuwe gekocht, maar veel beter is het er niet van geworden en een Wallmart is ook niet in de buurt. Genoeg gezeurd over het kussen, ontbijtje gehad om half zeven, geen bacon and eggs deze keer, maar gewoon 4 broodjes met overheerlijke aardbeienjam en 2 bananen. Hier kan ik de eerste uren wel mee doorkomen. Iets later dan het grote peleton gestart, maar voor de eerste grote klim had ik ze al achterhaald, en op de klim liet ik ze achter, ik heb toen 50 km alleen gefietst, totdat we bij de enigste tussenstop van de dag kwamen, daar heb ik me weer aangesloten bij het peleton, tot de majorklim van de dag. 8 km, 8%, dat was een flinke kuitenbijter, maar ging als eerste over de top en toen een heerlijke afdaling tot in het plekje waar we nu verblijven, Blue River, qua plaatsje stelt het weinig voor, 4 benzinepompen, 3 restaurants, en nog evenzoveel motels en een camping waar we nu verblijven. Maar de omgeving is schitterend, midden tussen de besneeuwde toppen, van de voorlopers van de Rockies, waar we overmorgen hopen aan te komen. Plekjes met River in de naam zijn me altijd goed gezind, in 2000, waren we eveneens in het zeer bruisende Green River, ergens gelegen in Utah of Nevada, waar ik toen een kaart uit een kaartspel vond en laat dat nu een klavertje vier wezen, en laat ik de volgende dag nou in Vegas toen 300 dollar winnen aan de Roulette tafel. Dus we wachten maar af, wat Blue River voor geluk brengt. Nu terug naar vandaag. Tegen 12 uur draaide ik de camping op, was de eerste. Tent opgezet, begin er handigheid in te krijgen en de tent stond dan ook in 1 keer. Na een minuut of 10 kwamen de volgende riders binnendruppelen. Vanmiddag nog even door het zeer bruisende en levendige Blue River gedoold. Gelunched, LTB sandwich, fiets schoongemaakt, toen diner en nu zit ik met uitzicht op de bergen dit te typen, bij een ondergaande zon. Life is not so bad.

image

Trouwens de eerste beer is ook gezien, alleen niet doormij. Het moet er dit jaar toch een keer vankomen, ben al vaak in Beerland geweest, maar heb er nog steeds geen gezien.

Cycling the Rockies 2 juli

Bijna nog nooit zo vroeg opgestaan als vandaag, volgens mij de laatste keer was met wadlopen, en dat is erg lang geleden. Maar hoe laat zou ik zijn opgestaan, dat was om tien over half vijf, opzich is dat toch redelijk vroeg en dat op vakantie. Maar het beloofde weer een warme dag te worden, 34 graden. Gisteren was het 1 graad koeler dan in Death Valley, en daar is het heet. Maar terug naar vandaag, gestart om het warme weer voor te zijn om kwart over vijf op de fiets gestapt voor 127 km. Het is een rustige dag geweest. Met z’n tweeen gefietst vandaag. Niet echt heel zwaar, redelijk wat lange rechte stukken, die dus kaars, en kaars, en kaarsrecht zijn. Een beetje Zuid-Limburg, maar op het eind werden de bergen weer hoger en zagen we weer sneeuw. Om 11 uur waren op de camping, zoals gewoonlijk weer als eerste. Een schitterend gelegen camping, tussen de bergen aan een meertje, called Dutch Lake. Het is nog steeds warm, 34 graden. Vanmiddag nog even het meer rondgelopen, alleen had op een half uur gerekend, maar het werd anderhalf uur. Maar wat je niet verwacht aan het Dutch Lake, een tent met Duitse Braadworst en Curryworst, kon het niet laten om er 1 te proeven, en ze kwamen redelijk in de buurt van de echte Duitse worst.t

image

image

Cycling the Rockies 1 julu

Over vandaag valt eigenlijk weinig te vertellen, dan dat het erg, erg, en nog eens erg heet was. 38 graden, zou in Nederland een record betekenen. Gelukkig was het vandaag de Naţionale Feestdag, en hadden we een rustdag. Canadian Day, 1 juli, lijkt wel een beetje op koningginnedag, overal muziek, etc, etc, alleen het oranje ontbreekt. Eerst eens flink uitgeslapen, van 10 tot tien. De overige groepsleden waren al naar de feestelijkheden vertrokken, dus ik moest, mocht alleen en het was al warm en ik liep natuurlijk weer verkeerd, dus voor niets een heuvel opgelopen van 10%. Maar uiteindelijk heb ik het park gevonden met de festiviteiten. Er was muziek, alleen verkochten ze er geen bier, dat schijnt hier niet mogen. Maar vanmiddag toch maar een aantal biertjes gehaald bij de liqourstore en wat smaken die lekker bij 38 graden, als een engel je tong pist. Verder een beetje gelezen, ben ondertussen bij de kameleon deel 18, jeugdsentiment en leest heerlijk gemakkelijk weg. Met z’n allen aus essen geweest, een buitengewone lekkere steak gehad. Heerlijk mals.
Sommigen van de groep nemen het allemaal ook wel wat te serieus, geen verkeerde dingen eten, geen biertje drinken, etc etc. Maar het moet natuurlijk ook wel vakantie blijven. Morgen weer warm, geloof geen 38 graden, maar 36 graden, dus het wordt waarschijnlijk vroeg beginnen, zes uur, 127 km, grotendeels vlak.

image