Cycling the Rockies, 23 juni

Na redelijk geslapen te hebben op de slaapbank bij Leendert en Hasdy, kon de vakantie beginnen. En ik ben er ook wel aan toe. Heb er de afgelopen maanden, wel eens een zwaar hoofd ingehad, als het allemaal wel door kon gaan, maar met behulp van de legale doping en een goede maand mei qua training, kon ik, ondanks de tekenbeet, en met 40 tabletten antibiotica toch op het vliegtuig stappen. Ging allemaal redelijk vlot, op die tien chinezen bij de paspoort controle na. Starten met champagne in het vliegtuig is mij ook nog niet zo vaak gebeurd. Ben weer volledig op de hoogte van de Puttense moordzaak, dankzij de twee boeken van Peter R. Vlucht ging redelijk snel, kwam ook wel door de plek bij de nooduitgang.. (heb ondertussen in dat ik dit optik, wel even geslapen, want ben ietwat moe). Verder zonder enige vertraging in precies negen uur en 15 minuten in Vancouver aangekomen. Door de douane en de tassen ging ook lekker snel, zodat ik na een saaie taxirit, tegen 3 uur, plaatselijke tijd mijn koffer kon neerplanten op de ietwat basic kamer van de universiteit van BC, maar het bed is goed, en de stoftest zijn ze ook goed doorgekomen. Best te doen voor een paar nachten.
Na een douche, even een stukje gelopen, de universiteit ligt naast een provinciaal park, direct het bos in, en heb al een aantal leuke klimmetjes gezien. De ligging van Vancouver is wel fantastisch. Ondertijd nog evem fish and chips gehad, ouderwets op krantenpapier. Maar tegen 8 was de koek wel op en ben gaan slapen. Morgen fiets ophalen en ‘ s middags naar Whistler.

image

image

image

Advertenties

Wk Valkenburg dag 3

Goed geslapen vannacht. Tegen 8 uur opgestaan en na weer een lekker en voedzaam ontbijtje weer op pad gegaan voor weer een dagje wielrennen. Tegen 10 uur begonnen we aan de beklimming van de Cauberg, en het was er al redelijk druk, vier rijen dik, wat zal dat vanmiddag worden. Na een klein uurtje waren we boven, en zijn we doorgestoken naar de andere, iets minder drukke kant van het parkoers, maar niet minder gezellig. De junioren reden eerst vandaag, en tegen half twee kwamen de profs op het parkoers. Mooie wedstrijd, veel sfeer, veel Belgen, af en toe een biertje, en tot op in de laatste ronde al de favorieten bijelkaar, maar op de laatste keer Cauberg, demareerde Gilbert, en die zagen we niet meer terug, en dus de grote favoriet heeft gewonnen en alle Belgen, en dat waren er nogal wat, waren dus erg blij. Nog even lekker gegeten, samen met Boogie.
Het was een topweekend met topsport en veel gezelligheid en op naar 2026.

image

image

Wk wielrennen Valkenburg dag 2

Na een niet al te geweldige nachtrust, tegen half 8 opgestaan, de haan kraaide al, en het was bewolkt, dat was niet helemaal volgens de planning, want het zou mooi zonnig weer worden, maar dat werd het het uiteindelijk ook wel. Na een lekker ontbijtje, begonnen aan de grand tour, parkoers rond lopen, 16 km. Het eerste gedeelte was leuk lopen, heuvelachtige, bosrijk, af en toe de mogelijkheid tot een versnapering. ’s morgens waren de beloften aan de beurt, hier hebben we geen potten kunnen breken, een kazak heeft uiteindelijk gewonnen in de sprint. Na Bemmelen werd het parkoers ietwat saai, lange rechte weg. Dit was niet het mooiste gedeelte van het parkoers. Tegen half drie gingen de dames van start, met maar 1 favoriet Vossie, en na 5 keer tweede, met een vlammende demarage op de Cauberg in de laatste ronde, pakte ze de wereldtitel, geweldig. Een grand slam, 2 wereltitels, en goud op de spelen. We waren inmiddels weer tot in Valkenburg afgedaald en beland in Vesting Grill, het sfeerloze restaurant met de halve kippen. Vet was al weken niet ververst, de kip was dan nog wel redelijk en het toegangsbeleid was ook discutabel. Was je gezellig met z’n tweeen of drie personen, dan werd je de toegang ontzegd, ondanks dat er nog plek was, maar was je met zes man, dan werd je met alle egards ontvangen.
Hierna nog een paar afzakkertjes en toen de weg naar boven weer genomen naar de Heek.

image

image

Warendorf – Nijeveen (255), waarvan 115 met trein (1909)

Na weer niet al te best geslapen te hebben, die Duitsers hebben niet al te beste kussens, daar moet ik de volgende keer toch nog wat op verzinnen, tegen 8 uur op de fiets gestapt. De bedoeling was vandaag 70 km, en morgen 70 km, dan zou ik weer ongeveer bij de Nederlandse grens staan. Het was ietwat nevelig, maar al gauw zou de zon doorbreken en een warme dag kondigde zich aan. De eerste 30 km waren op weg naar Munster, vlak, over het platteland, af en toe een bosje. De wind was gedraaid, eindelijk weer eens in de rug, dus de grote plaat erop. Tegen 10 uur waren we in Munster. Ik dacht daar wel een paar uur voor nodig te zijn, om de stad te bekijken, maar dat ging toch wat sneller. Het oude centrum was redelijk compact. Dus om 11 uur zat ik weer op de fiets. De route ging nog steeds over het platteland, veel kastelen onderweg. Dit was vroeger wel een rijk gebied. Het ging zo lekker, dat onderweg, de plannen nog wat wijzigden. Ik dacht, kan net zo goed proberen om tot de Nederlandse grens, te komen, en dan de trein terug te pakken. De resterende km, pak ik dan de komende week nog wel mee. Lukt het, dan lukt het, lukt het niet, dan lukt het niet. Maar tegen vier uur waren we in Vreden, het eindpunt van Route D3, dwars door Duitsland. Een laatste (snik) curryworst naar binnen gewerkt, en nog 10 km naar Winterswijk, en daar de trein gepakt en inmiddels typ ik dit weer vanaf mijn eigen bank.

Nogmaals een compliment voor de Duitsers, hebben een goede fietsinfrastructuur. Routes zijn goed aangegeven, mist eigenlijk geen enkel bordje, als ik de route kwijt was, wat het in bijna alle gevallen mijn eigen schuld. Leuke vakantie gehad, af en toe wel pittig, vooral in de heuvels. Goed eten (vooral de snitszels, en braadworsten), goede tot wat minder goede (erg stoffige) slaapplekken, maar het is voor herhaling vatbaar.

 

Hiddesen – Warendorf 120 km (1759)

Slecht geslapen vannacht, de kamer lag nogal aan een drukke weg en de isolatie was niet geweldig, dus vroeg wakker, vroeg ontbeten, en vroeg op de fiets. Het weer zag er eerst nog wel goed uit. Wel bewolkt, maar droog, maar dat veranderde in de loop van de morgen, eerst motregen en in de middag flinke regen en toen ik net het hotel had bereikt, begon de zon te schijnen, erg leuk. De eerste 30 km was nog klimmen, daarna vlak. De route vandaag ging over het platteland, kleine weggetjes, af en toe bos. Heeft wel wat weg van Drenthe. Wel veel keren en draaien, was op een gegeven moment mijn oriëntatie wel kwijt. Ga ik voor mijn gevoel naar het zuiden, kompas geeft het noorden aan. Compleet doorweekt, na 120 km gestopt in Wagendorf. Schijnt bij paardeliefhebbers bekend te zijn. Leuk stadje, met een historische binnenstad. Goed hotel en de kasttest pakte vandaag ook goed uit. Stofvrij slapen vandaag. Zag net op de tv, waar je allemaal als fietser een boete voor kunt krijgen, met losse handen fietsen, telefoneren op de fiets, aan de verkeerde kant fietsen, en nog wat meer. Ik heb het allemaal al gedaan, maar ben nog niet betrapt door de Polizei. Vanavond gegeten bij een restaurant, waar je de keuze had uit 35 Snitzels. Heb de plaatselijke variant genomen, was erg lekker. Morgen richting Münster, bekend van de vrede van Münster, einde van de 80 jarige oorlog.

image

image

Hoxter – Hiddesen 95km (1639)

Na een ridderlijke nacht in het kasteel, ietwat laat op de fiets gestapt, want het ontbijt was pas om half negen. Het was droog, maar wel bewolkt, en redelijk fris. Pas tegen de middag is de zon erbij gekomen. De wind tegen was gelukkig wat minder. De route was een stuk mooier dan gisteren, weer veel door het bos, over autovrije wegen. Wel weer veel klimmen, merk wel, dat het steeds op een kleiner verzetje gaat, maar overal nog boven gekomen. We zijn nu in de Lippe, waar de familie en de voorvaderen van Prins Bernard de baas waren. De 100 niet gehaald vandaag, maar 95 km. Gestrand in. Hiddesen en mijn intrek genomen in het plaatselijke hotel, een heel verschil met het kasteel van gisteren. Het is ook een beetje een honkie tonkie hotel. Ma flodder in de bediening, ze rookte nog net niet bij het rondbrengen van het eten, dat trouwens wel lekker was, de Duitse specialiteit, Snitzel. Een blik in de keuken, zal de smaakpolitie niet blij maken, een keurmerk zal er niet inzitten. Bij de kasttest, die ik nu dagelijks uitvoer, bleek ook een laagje stof, niet zo dik als laatst maar toch. Morgen richting Munster, nog een paar km klimmen en dan de rest vlak.

image

Bad Gandeheim – Hoxter 102 km (1544)

Zware dag vandaag. Om half negen op de fiets gestapt en beklom eerst al een joekel van een puist, terwijl die niet op de route lag, dus voor niets al die zweetdruppels zo vroeg op morgen al verloren. Het weer was ook ietwat minder, graad of 18, windkracht 5 tegen, en zo nu en dan een bui. Windkracht 5 tegen en dan klimmen, bijvoorbeeld 10%, dit geeft dan een gevoels % van 20%. De route op de laatste 30 km was vandaag ook niet zo bijzonder, een typisch overgangs etappe, zoals ze dat de Tour altijd zeggen, zijn meestal ook niet de meest boeiendste etappes. In mijn geval gingen we dan van de Harz naar het Weser Bergland schap, weinig bos vandaag, en sinds we weer in voormalig West-Duitsland zitten, bijna geen kasseien meer. De laatste 30 km werden mooier, toen reden we langs de rivier de Weser. Een erg mooi kasteel gezien Schloss Corvey. Onderweg ook nog door Einbeck gekomen, een walhalla voor de bierliefhebber, als je in de zestiende eeuw leefde, er waren toen 733 bierbrouwers. Na 102 km vond ik het wel welletjes voor vandaag en een mooi hotel gevonden, een voormalig kasteel en dat voor 40 euro.

Blankenburg – Bad Gandeheim 110 km (1442)

Het was weer mooi weer, de zon scheen, wel stond er behoorlijk wat wind, zuid-westen nog steeds, dus we moesten er nog steeds tegen in. We zijn nog steeds in de Harz, dus dat betekend veel klimwerk vandaag, en er zaten een paar flinke in vandaag, maar we begonnen met een mooie afdaling vandaag, dat is het voordeel, als je boven op de berg slaapt. De route was weer de moeite waard, veel door bos, daar waren ook de zwaarste beklimmingen, die veel zweetdruppels hebben gekost. We fietsen nu ook weer in “voormalig West Duitsland”, geen oostblok architectuur meer. Er lagen een paar mooie steden op de route, zoald Weningrode, en vooral Goslar, staat ook op de Unesco lijst. Goslar heeft een paleis uit de 11e eeuw, en een zeer mooie en oude binnenstad. Tegen drie uur begon het ietwat te regenen, maar omdat we vooral in de bossen fietsten, niet al teveel last van gehad. Tegen 5 uur aangekomen in Bad Gandeheim. Een kuuroord, dus veel bejaarden. Een leuk gasthof gevonden. 26 euro en stofvrij, wel een ietwat verouderd interieur. Vandaag me weer eens bezondigd aan de Duitse keuken, als lunch curryworst en vannavond bij de Italiaan Jannes Snitzel, van een goed formaat. Engeland – Italië nog steeda 0-0, denk niet dat ik het volhou tot na de verlenging.

image

image

image

Strassfurt – Blankenburg 102 km (1332)

Mooi weer vandaag, de zon scheen vollop toen ik opstond, wel stond er nog een vrij stevige zuid-wester en laat ik nu naar het westen fietsen. Na een goed ontbijt tegen half negen op de fiets gestapt, richting de Harz, middelgebergte. De route was vele malen mooier dan gisteren. Weer door bos, langs iddylische riviertjes, Bob Ross tafereeltjes, kastelen en leuke dorpjes. Wel stevig klimmen vandaag, en dalen, maar vlg mij toch meer klimmen. Tegen vier uur gestopt, en een Gasthof gevonden, dat natuurlijk boven op een berg moet staan (600meter), dat was nog een beste puste, en dat op het eind van de dag. Een voordeel van boven op de berg is, dat je morgen begint met een afdaling. De kamer is ietwat sober, en als er al te goed wordt schoongemaakt, daar heb ik mijn twijfels over, ik ontdekte al een paar spinnerraggen, en boven op de kast kon ik mijn naam schrijven, maar de rest is wel schoon, op eerste verkenning. Om in het dorp te komen, moet je dus eerst de berg weer af, en om hier te gaan eten, zal wel wat stoffig wezen. Het is de Bulgaar geworden, goed te eten, maarn na het eten, moeten we de berg wel weer op.

image