Cycling India 21 juli

Niet al te best geslapen in de tent vannacht. Om het uur wakker, ongeveer. Uiteindelijk tegen half zeven maar opgestaan en het is geen straf om met zo’n uitzicht wakker te worden. De zon scheen, de wind was gaan liggen. Dus echt koud heb ik het ook niet gehad vannacht.

Ontbijt was weer goed, omelet vandaag, dus toch weer ei. Hierna begon het gedonder, 17 km klimmen naar 4.850 meter, dat is geen kattepis. Boven de 4.500 meter krijg ik het zwaar, en dat was vandaag ook zo, dus we hebben het rustig aan gedaan vandaag. Take het easy. Het landschap werd allemaal wat ruiger, naarmate we hoger kwamen. De voldoening was grootste toen ik de top haalde. Gelukkig was het restant vandaag, omlaag met hier en daar een kleine klimmetje. Alleen was de afdaling wel volledig gravel, dus ik heb weer een beetje het parijs-roubaix gevoel. Alles is door, zelfs…. Dacht ik gisteren al de meest mooie plek geworden te hebben om te overnachten, misschien is vandaag nog wel mooier. In een vallei omringd door bergen, met een canyon, schitterend gewoon. Vriend Bob Ross kan dit niet bedenken. Een echt bed vandaag, want we overnachten in een tentenkamp, die zie je hier overal. 

Het avondeten was weer overvloedig. Chinees was het vanavond en smaakte goed. De kok had weer goed zijn best gedaan. 

Hierna hebben we folklore gezien, wat dans en muziek van onze crew. Ik moest ook nog even meedansen, denk niet dat het ergens op leek.

Heb vanavond ook een huisdier. Een lief klein muisje. 

Advertenties

Cycling India 20 juli

Op zich goed geslapen, alleen het inslapen mocht wel wat sneller, maar toen dat eenmaal gebeurt was, als een roos geslapen. Op de kussens heb ik weinig op aan te merken, als je er twee op mekaar ligt, gaat het prima. 

Met een zonnetje en een schitterend uitzicht wakker worden, wat wil je nog meer. Niets toch zeker, ja toch wel, een goed ontbijt, en dat was weer goed voor mekaar. We hebben een Tibetaanse kok, zal van oorsprong uit Tibet komen, maar kan koken, als de beste. Zowel ontbijt, lunch en avondeten.

Na dus het goede ontbijt tegen negen uur op de fiets gestapt voor 36 km, op zich niet zo hele ver, maar er moest wel flink geklommen worden van 3.200 meter, tot 4.400 meter, waar we nu zitten. Nu begint de hoogte ook wel mee te spelen. 

De vorig dagen wou ik absoluut de gids volgen, die een ontzettend goede fietser is. Wat wij in twee weken doen, doet hij in vier dagen. Maar omdat de hoogte begint mee te spelen, heb ik het vandaag relatief rustig aan gedaan. Rustig aan, met 1.250 hoogtemeters, met een ijle lucht en een laatste klim van gemiddeld 10%, dan is het nog steeds behoorlijk pittig.

Ik zal wel weer in herhaling vallen, maar ook vandaag weer een schitterende omgeving, we zitten inmiddels wel boven de boomgrens, maar het is een buiten gewone beleving om hier doorheen te mogen fietsen. We zijn ook lange de Indiase versie van Moraine lake of Lake Louise gereden, zelfde kleur water, besneeuwde bergen op de achtergrond. De omgeving is hier wel iets meer afgewisselde dan in Tibet, totdat we bij de Mount Everest waren. 

Tegen drie uur waren we op de kampeerplek, wat op een niet met de pen te beschrijven mooie plek licht. We hopen de rivier bulderen, en om ons heen de besneeuwde bergen en een uitzicht op de Gletsjer, veel beter zul je het niet vaak tegengekomen.

We zijn hier met twee Nederlanders, ik en een vrouw van 70 jaar, die al haar hele leven heeft gefietst, overal ter wereld. Als je hier nog overeen kunt fietsen als je 70 bent, daar neem ik mijn petje vooraf. Maar wij hadden wel zin in een biertje, maar waar haal je bier vandaan, in zo’n verlaten plek. Ik had vanmiddag, de omgeving al een beetje verkend, maar de bocht om, geloof het of niet, daar stonden wel vier restaurants, annex slaapgegelenheid, annex bar, annex winkels. Dat verwacht je niet. Dus ik zei, ik zal wel even heenlopen, om te vragen of ze ook bier hebben, en uiteindelijk bij de laatste shop, die had nog een aantal biertjes en nog koud ook.

Avondeten was ook geweldig goed, aardappels, pasta, salade, groente, kip. Heb iets teveel gegeten vlg mij. Moet er morgen dan maar weer af.

Het koelt wel wat af, hier op 4.200 meter hoogte, dus de trui maar aanhouden vannacht.

Cycling India 19 juli.

Goed geslapen vannacht in het ietwat sobere hotel vannacht, wel een paar keer wakker geweest, maar even weer omdraaien, en ik viel weer in slaap. 

Om acht uur kunnen we ontbijten, was ook wel weer een bijzondere gebeurtenis. Vooral het bestellen en het uitserveren, daar zat weinig lijn in. Eerst kreeg ik de pannekoeken, kwartiertje later, de omelet en weer een kwartiertje later het brood en zo was dat bij iedereen, niemand kreeg wat hij bestelt had tegelijk en de een had zijn ontbijt al op en de ander moest nog beginnen.  Maar het ontbijt was wel goed. Gelukkig vandaag weer fietsen. Goed fietsweer, niet te warm, niet te koud. Kleine briesje.

De dag begon met een behoorlijke klim, hierna een aardige afdaling, toen weer een klim, en uiteindelijke een afdaling van 10 kilometer naar Jispa, waar we verblijven, in een hotel, voorlopig voor het laatst, want vanaf morgen hebben we 5 dagen camping.

De omgeving was weer geweldig vandaag. We volgen de rivier, met aan beide kant bergen, met soms gletsjers, en veel watervallen en idilysche riviertjes. We zitten momenteel op 3.250 meter hoogte, nog niet extreem, maar morgen klimmen we naar het schijnt 4.600 meter. Dan zullen we de hoogte wel voelen.

De wegen waren vandaag wel redelijk goed, wel hier en daar wat gravel stukken, maar die waren nog wel te doen.

Het hotel, waar we verblijven is goed, maar het beste van dit hotel is de omgeving en het uitzicht, geweldig.

Cycling India 18 juli

Redelijk geslapen in het tentje vannacht. Opzich een goede tent, weinig op aan te merken. Het slechts nieuws is dat het ongeveer de hele nacht heeft geregent en op dit moment, half tien in de morgen nog steeds regent en het lijkt niet veel beter te worden, maar het schijnt aan de andere kant van de Rotangh pass beter te wezen. Dus waarschijnlijk gaan we met de busje tot over de top 4.000 meter en vanafdaar fietsen. Want het plenst nu gewoon.

Ontbijt was goed, brood, ei, jus, etc. Genoeg om een aantal km te fietsen, maar tot zover wordt er toch niet gefietst. Echt vakantie gevoel vandaag.

Inmiddels half elf en het weer is nog niet verbeterd. Maar we kunnen ook niet met de bus, omdat er misschien stenen kunnen vallen en ze dat door het slechte weer niet kunnen inschatten/zien. Dus nog maar afwachten, wat we gaan doen vandaag.

Weer een uur later, nog steeds geen verbetering. Nog steeds geen weersverbetering. Dus nog steeds wachten en hopen, dat het verbeterd.

Kwart over 1, inmiddels en zitten nog steeds bij de kachel. Gefietst wordt er niet meer vandaag. De weg is vrij van stenen en is ook niet weggeslagen, alleen staat er een file. Ik denk, dat we met de bus over de top gaan. Het schijnt daar beter weer te zijn. Dat kort vaker voor dat het slechte weer voor de berg blijft hangen.

Uiteindelijk tegen twee uur in de bus gestapt, dus niet fietsen vandaag. Helaas, maar jammer, maar het zit er niet in vandaag en achteraf gezien, misschien maar goed ook, want het was een niet geasfalteerde weg, en door alle regen ook bijna niet begaanbaar. Maar wat een omgeving, ik heb al veel bergen gezien, maar dit is wel de overtreffende trap. Wat schitterend, een echte wildernis. Rivieren, bergen, gletsjers, sneeuw, woesternij, en een weg, die zou zo in het programma kunnen van de meest gevaarlijke wegen ter wereld. Op zich wel een beetje balen, dat we het niet met de fiets hebben kunnen doen, maar ik denk dat het wel beter was. Mijn grote vriend Bob Ross zou dit zelfs niet geschilderd kunnen hebben.

Na de….  Pass, werd het weer inderdaad beter. De zo’n scheen nog niet, maar het was droog. Omdat de tent nat waren, zijn we vannacht ondergebracht in een hotel.

Ook wel weer het leuke van zo’n vakantie, het kan altijd anders lopen, dan gepland.

Het dorpje ligt op ongeveer een halve kilometer van de oorspronkelijke geplande camping, dus we hoeven morgen, ongeveer de geplande afstand te fietsen. Als ik op het balkon sta, heb ik uitzicht op de bergen, en de eeuwige sneeuw. De kamer is ietwat sober, maar zie geen stof, maar de tv doet het niet, maar we klagen niet. Je ziet aan het dorpje wel, dat niet iedereen profiteert van de booming Indiase economie. Nog wel veel armoede.

Het eten was vanavond weer kip, maar dan weer op een andere manier, maar was erg lekker.

Morgen hopelijk weer fietsen, alleen de fietsen zijn er nog niet, stonden vast bij een weg geslagen stuk weg.

Komende week geen Internet en misschien ook geen telefonisch bereik. Zijn nu ook al weer een week onderweg. Tijd gaat snel, als je schik hebt.

Cycling India 17 juli

Redelijk geslapen vannacht, niet slecht en niet supergoed. Helaas regende het vanmorgen toen ik wakker werd, dus dat beloofde niet veel goeds.

Ontbijt was hetzelfde als gisteren, dus ei, pannekoeken, brood, niet slecht. Veel naar binnen gewerkt, want er moet veel geklommen worden. 

Tegen 10 uur begon het avontuur, en het weer was gelukkig weer wat opgeknapt. De zon scheen zelfs weer en het werd weer warm, benauwd. De eerste paar km ging nog wat op en neer, en toen begon de klim, naar de….  pass. Het was een redelijke opgaande klim, ik denk gemiddeld 5%, maar er zagen stukken van 12% in. En dat was wel even doorbijten, en met de mountainbike is het toch iets zwaarder, maar we hebben ons er doorheen geslapen. De omgeving was schitterend, hoge bergen, leek wel een beetje op Schotland, de Highlands, maar dan veel hoger. Bob Ross zou het geschilderd kunnen hebben, veel watervallen, bos. Tegen drie uur waren we op de camping, ondertussen was het wel weer gaan regenen, niet hard, maar je werd wel nat. Ziet er allemaal goed uit hier op de camping, al is het natuurlijk geen hotel. Maar het is niet slecht. Van alleen gemakken voorzien, eettent, wc met pot, vooruitgang t.o.v. Tibet, toen hadden we alleen een gat in de grond, een douchetent.

Jammer dat bewolkt is, anders hadden we hier een schitterend uitzicht, nu ook nog wel, maar het is iets minder. 

Eten was geweldig vanavond, niets op aan te merken, de kok heeft goed zijn best gegaan, er was van alles, behalve vlees, maar dat is logisch, want dat is moeilijk goed te houden. De lunch was ook goed, sandwiches, banaan etc. 

Vroeg na bed, kwart voor negen is het nu. Het is ook vroeg donker hier, half acht. Morgen 17 km klimmen, 20 km dalen en het restant rollend landschap. De eerste echte fietsdag, niet slecht, als twee boven, achter iemand, die vroeger bijna proffesioneel wielrenster is geweest. Dus niet slecht. We hebben zelfs nog iemand van 77 jaar in de groep uit Australie, die schijnt ook vroeger op behoorlijk niveau te hebben gefietst. Maar op deze leeftijd, nog zo’n trip te doen. Respect, hoop dat ik dat nog kan op mijn 77e.

Het regent nog steeds, hopelijk is het morgen weer droog. Maar als het goed is, Is het aan de andere kant van de pass, die we morgen oversteken, droog en zonnig, en regent het daar weinig. Maar dat zullen we morgen meemaken.

Cycling India 16 juli

Kan weer opnieuw beginnen, want heb net alleen gewist en wou eindelijk al naar bed, want morgen de eerste bergetappe. 

Vannacht kon ik moeilijk in slaap komen, maar daar wel redelijk geslapen.

Ontbijt was goed, ei, ei, pannekoeken en brood en banaan, goed om op te fietsen. Na het ontbijt zouden we onze fietsen krijgen. Ik was wel benieuwd wat voor fiets ik zou krijgen. De meesten kregen een Trek, of een Giant, maar ik kreeg een onbekend merk. Maar na twee test heuvels leek de fiets oke.

Om half elf zijn we begonnen aan onze eerste fietstocht, 20 km one wat. Toen we vanmorgen opstonden, regende het, en het leek er niet op, dat het beter zou worden, maar gelukkig klaarde het weer op, en begon zelfs de zon weer te schijnen en zijn we zelfs nog een beetje verbrand.

Het is hier niet vlak, dus er moest wel geklommen worden. Op de heenweg was het vooral dalen, dus op de terugweg vooral klimmen. Schitterende omgeving, rivier, een wilde rivier, bos en dorpjes. Eindigend bij een tempel. Op de terugweg gelunched bij een viskwekerij en heb ik viscurry gehad, omdat Jelle altijd zo zit te drammen, dat ik curry moet eten. 

De fiets had toch nog enige kuren, het schakelen ging niet helemaal soepel en op de laatste berg trapte ik de ketting naar de malle moeren. Gelukkig zijn de gids behoorlijk technisch, dus die hebben het weer gefixed. Dus morgen, met goed materiaal de berg op.

Behoorlijk gezweet, dus een douane was welkom.

Hierna even naar Manali gelopen, naar het toeristische centrum. Weinig verschil met Thamel Kathmandu. Alleen naar mijn idee, ietwat minder westerlingen, en die er al wel zijn, zijn ietwat alternatief, beetje hippieachtig. Maar wel veel Indiase toeristen. Zoals in elke toeristische hotspot, dezelfde toeristische winkels, restaurants etc.

Gegeten bij ook ietwat een toeristische restaurant met een kaart met wel 200 gegegeten. Aangezien ik al 5 dagen kip had gehad, viel mijn ook op varken, maar dat hadden ze niet meer, dus werd het maar weer kip. Dit keer Tandori, smaakte goed.

Voor degene, die nog een een slechts films wil zien, met over de top vechtscenes, moet dan eens naar Housefull 2 kijken. Een bollywood films, zo slecht.

Cycling India 15 juli.

Na redelijk geslapen te hebben, het bed was wat hard, opgestaan en toen ik naar buiten keek, had ik een mooi uitzicht op de bergen. De zo’n scheen weer, het was weer warm. Ontbijt was met ei, brood en slappe koffie. Vandaag weer een busritje, hopelijk niet te lang. De gids zegt 4 uur.

We zitten inmiddels al weer een uurtje in de busje erop zitten, niet veel verandert met gisteren, nog steeds als worden inhalen, ook vandaag heeft iedereen haast. Het landschap is wel schitterend, we rijden door een kloof, met een rivier, omringd door bergen. Bob Ross landschappen.
Apen lange de kant van de weg en veel heilige koeien. Maar toch denk ik, dat je beter koe kunt zijn in Nederland, dan in India. Al eindje de meesten in het slachthuis, de jaren tot dan hebben ze wel vaak gras, kuil, mais, en brok gehad, en hier in India moeten ze het vaak doen met wat verdord gras aan de zijkant van de weg en temperaturen van 35 graden.

Na 4 uur in Manali aangekomen en eerst gelunched, echt Indiase lunch, Blt sandwich, met friet, niet dus, hele Amerikaans. Maar wel lekker. We zijn nu dus in Manali, zeg maar het Valkenburg van India, maar dan anders. Wel veel toeristen, maar toch niet superveel westerlingen, en nog bijna geen Chinese gezien. We zitten nu op twee duizend meter, en hier begint overmorgen de fietstocht. Schitterende omgeving, bergen, idilysche riviertjes en een mooi hotel, met een mooi uitzicht.
Na twee dagen inactiviteit, was ik wel weer toe aan wat actie en ben de berg maar even beklommen naar een tempel. Leuke wandeltocht. Maar zelfs de tempel wordt commercieel uitgebuit, alleen ze zijn tot nu toe nog niet hele opdringerig. Alleen de schoenenpoetsers in Delhi waren dat, maar ik heb ze beloofd, dat ze mijn schoenen morgen poetsen, wanneer ik weer terug in Delhi ben.
Na de wandeltocht, of zeg maar tochtje, het was maar vijf kilometer, een kleine voorlichting gehad over de komen fietstocht. Dus we weten nu waar we op voorbereid moeten wezen. 

Hierna Valkenburg in, Manali dus, om een happie te eten. Hamburger vanavond, zal niet van koe zijn geweest, dus zal varken of kipgehakt zijn geweest, kon het niet helemaal thuisbrengen, of misschien wel vegetarisch, grootste gedeelte van de meesten zijn vegetarisch in India. Nee, ik denk het niet, het had toch wel een vleessmaak. Maar het smaakte goed. Nog geen curry gehad, misschien morgen.

Morgen krijgen we de fietsen en maken we een testritje. Eindelijk, maar maandag begint het gedonder echt.

Cycling India 14 juli

Goed geslapen vannacht. Geen hoofdpijn meer. Vandaag lange bustrip voor de boeg. Volgens Google Maps, zo’n 10 uur. Ontbijt was goed, wel ei, maar geen spek. Maar we hoeven ook niet te fietsen vandaag, dus een hele stevig ontbijt is ook niet nodig.

Momenteel, 9 uur in de morgen, wachten op vertrek. Van een aantal medereizigers was de bagage niet aangekomen, dus daar wachten we nog op. Hoog net, dat het bagage eraan kort, dus kunnen we zo vertrekken. Het is weer lekker warm vandaag, zo’n 35 graden, zelfs als je niets doet, zweet je al de pleuris. Waar we heengaan vandaag zou het wat koeler moeten weten, want het ligt op 1000 meter hoog.

Momenteel is het bijna half elf en zitten we nog steeds te wachten. Ons is wel verteld, dat wel een vaker gebeurt. Gewoon geduld hebben, al duurt nutteloos wachten wel vaak lang. We zullen wel laat aankomen vanavond, want Delhi uitkomen zal ook wel even duren. Taxirit ging ook erg langzaam.

Zitten inmiddels on road, en het ligt erop, dat we Delhi uit zijn, maar verder qau temo gaat het niet zo hard. Stoelen in het busje zijn ook niet geweldig en weinig beenruimte, gemaakt voor de Indiase mens. Het wordt dus een lange dag.

Nog steeds onderweg, landschap is nog niet echt boeiend. Nog geen Bob Ross. Hier en daar een koe, rijstvelden, dorpjes. En het is overal druk. Lunch bij de Subway, die zit ook overal, dus bekend, alleen geen koe of varkenvlees, alleen kip. Nu nog ongeveer zes uur te gaan, dus nog even doorbijten.

Weer een paar uur later, kwart over vijf en we zijn er nog steeds niet. Omgeving blijft ongeveer hetzelfde. De airco in de busje, werkte ook niet echt goed, dus het is nog warm. Er zijn hier verkeersregels, maar niemand houd zich eraan. Nu op een tweebaansweg, en al de nodige gewaagde inhaalacties gezien.

Tegen 6 uur zagen we de eerste bergen opdoemen en moeten we meteen een pass over. De omgeving werd dus wat boeiender, alleen werden de inhaal acties ook wat spannender. Bergop voor de bocht inhalen, veel vrachtauto’s, dus er moest ook veel ingehaald worden, want ze hebben allemaal haast. Het ging gelukkig steeds goed, maar af en toe zat je wel met samengeknepen billen op je stoel.

Tegen zeven uur avondeten gehad, soort of nasi goreng met omelet, was goed te eten. Het was inmiddels donker geworden en het was nog steeds inhalen geblazen. Ik was het nu ook wel zat, pijn in de rug, pijn in de benen. Je moet er wat voor over hebben, om een eindje in India te kunnen fietsen. Maar uiteindelijk tegen half een ‘ s nachts waren we in het hotel, na een rit van 14 en een half uur. Morgen nog drie uurtjes en dan kunnen we gaan fietsen, doe ik duizend maal liever dan in zo’n busje zitten. 

Cycling India 13 Juli

Goed geslapen, al was het wel kort. Het bed was wel goed, daar was weinig op aan te morgen. Maar het ontbijt was erg karig, dat verwacht je niet in een 120 euro kostende kamer. Aan de overkant van de weg is de geldautomaat, maar dat wordt nog een hele uitdaging om daar te komen.
Het mannetje van de receptie zit steeds te pushen voor een taxi, dus dat zal wel weer een dure grap worden, maar ik zal toch naar het anders hotel moeten.

Zit nu bij een of anders toeristenbureau. Weet ook niet precies, wat ik hier doe, maar ze zoeken mijn hotel op, hoop ik. Hoog nu, dat de bergwegen zijn afgesloten, door te veel regent. Hopelijk is dat volgende week verbeterd.

Inmiddels in het goede hotel aangekomen. Na, eerst weer gedacht genaaid te zijn, met 500 roepies, maar dat viel nog wel wat mee. Was maar 8 euro. 

Na even bijkomen, de stad ingelopen op zoek naar een bank. Wat een hectiek, vreslijk druk, uitlaatgassen, en iedereen heeft haast, druk toeterend. Je moet er soms wel een aantal minuten voor uit trekken, om de straat te kunnen oversteken. Er zijn wel zebrapaden, maar die hadden ze net zo goed niet kunnen aanleggen.

En het is vreslijk warm hier. 35 plus, benauwd, zelfde met een lichte inspanning heb je het zweet al op de rug staat.

Om vijf uur hadden we de groepsmeeting, en heb ik de anders fietsers ontmoet. Overal vandaan, Zweden, Duitsland, Engeland, Australie. Ziet er wel goed uit.

Hierna zijn we gaan eten. Je moet hier wel wat geduld hebben, want een half uurtje op je biertje moeten wachten is hele normaal. Kingfisher bier, goed te drinken, maar langzamerhand, gaat het kaarsje wel uit. Hoofdpijn kort opzetten, niet al teveel slaap gehad, de laatste dagen. Morgen lange autorit voor de boeg.

Cycling India 12 juli

Het is weer zover. Vakantie, na een jaar hard werken. Bijna een jaar, 11 maand. Ben er wel weer aan toe. Dit jaar dus India, en dat voornamelijk, doordat we in Tibet, op de top van een bergpass waren, 5.000 meter hoog en toen iemand uit India troffen, de vertelde dat je in India nog hoger kon met de fiets, tot ongeveer 5.400 meter. Interesse was toen wel gewekt, en momenteel zit ik met ruim 300 anders in het vliegtuig.
Niet al te geweldig geslapen vannacht, maar dat is ook standaard. Toch nog wat spanning, denk ik.

Gelukkig regent het vandaag. Niets leukers, dan met slecht weer op vakantie gaan, en weten, dat het mooi weer is op je bestemming. Al is de 38 graden, die het in Delhi is, misschien ook wel wat aan de hoger kant, maar in de bergen is het wel koeler.

Met de trein na Schiphol. Moet om half drie vliegen, dus tijd genoeg en na die horror verhalen, dat je uren bij de veiligheids check moet wachten, was ik ruim op tijd op Schiphol, maar het viel allemaal nog wel mee, slechts een kwartiertje. 

Vliegtuig had lichte vertraging, half uurtje en momenteel zijn we ongeveer op de helft van de zeven uur vliegen. Zit gelukkig bij de nooduitgang, dus iets meerdere beenruimte. Maar verder even saai, als anders. Nog even drie uurtjes doorbijten

De laatste drie uur ook nog wel doorgekomen, met wat films kijken, maar was wel blij, dat we tegen half twee Indiase tijd geland waren. Tot nu toe dus allemaal probleemloos verlopen. Douane ging ook redelijk vlot, paar stempels in het paspoort, vingerafdrukken en een irisscan.

Maar toen begon de ellende. Kon niemand vinden, die mij zou oppikken. Wachten, wachten, maar geen mannetje. Dus werd ik al wat zenuwwachtig, en het was donders warm. Toen werd ik aangesproken door een mannetje, die mij wel even naar het hotel wou brengen. Nooit op ingaan, dat weet je, maar toch doe je het. En dan ben je weer genaaid, en ook in een ander hotel terechtgekomen, en 120 euro armer voor het hotel, en 40 euro voor de taxi. Ik zag aan het busje wel, dit gaat geld kosten, maar was moe, en dan trap je er weer in. 

Morgen dan maar ons hotel proberen te vinden. De eerste dag dus al weer heerlijk bij de neus genomen.

Kamer is geen 120 euro waard, volgens mij ook een veel te hoger prijs. Mijn bijna duurste overnachting ooit. En geen airco, die werkte.

Kamer is ook niet geheel stofvrij, dus geen keurmerk van Max voor deze kamer.